8 maanden

'WILLEN EN NIET KUNNEN'; is de fase waar we ons nu in bevinden. Als het aan haar ligt, 'loopt' ze overal naartoe, maar... dat gaat nog niet en dan maken we ons boos, héél boos. Gelukkig kunnen we wel al kruipen, en op die manier geraken we ook al een heel eindje. Broer gaat moeten opletten wat hij overal neer strooit want dat is nu net het meest interessante

Sule en Geike op logé

Gisteren zijn sule en Geike voor het eerst blijven logeren. Lenne's slaapkamervloer was omgetoverd tot een groot matrassen- tapijt en toen was het terug feest natuurlijk. Na een kleine tussenkomst zijn ze uiteindelijk toch flink in slaap gevallen. En Lenne wou niet onderdoen aan de lady's: Hij gaat NOOIT slapen zonder zijn tutjes, maar daar heeft hij gisteren nog niet eens om gevraagd! Stoere kerel, hihi..Ja,ja, het zou wat belachelijk zijn anders, hé
Is mss de manier om hem er eindelijk van af te helpen, ik laat de meisjes een week hier slapen, eens voorstellen...
Vanmorgen waren ze weer vroeg uit de veren (ik was toch al de halve nacht wakker van Roos haar escapades), dus uitslapen (deju,wat is dat ook alweer?) zat er weer niet in. Wat ik wel heb ondervonden is dat ik binnenkort nog een kwartier vroeger moet opstaan om vlechtjes te maken, die nadien toch weer staartjes moeten worden...of wilden we ze nu los??? Grrr...Laat Roos nog maar even kaal zijn, hihi

festival trouwfeest

Gisteren was ik op een supertof trouwfeest, niet omdat ik uitgenodigd was, maar om de kindjes van Fien te halen die bij ons bleven overnachten. Ik heb mijn eigen feest altijd heel leuk gevonden, maar dit vond ik wel heel erg origineel. Het koppel had gevraagd of ze het terrein rond het kasteel bij ons in de buurt mochten gebruiken en dat hadden ze helemaal ingekleed rond het thema: 'festival'.
Bij aankomst kreeg je een bandje rond je arm, de naaste familie had een'member of the crew' ketting om. Er waren standjes met eten, drank, coctailbar.....een wigwam ingekleed als een Marokkaanse casbah, een wigwam die dienst deed als honeymoon suite(volledig ingekleed met kleine kaarsjes, witte hemel...). Bij mijn aankomst kwam net een percussie groep aangedraven, wat de sfeer er natuurlijk helemaal deed inkomen. Iedereen moest de warme kleren aan, dus geen stijve bedoening, en ze moesten allemaal blijven overnachten, iedereen had de tent mee en voor de ouderen en zwangeren waren er mobile homes voorzien. Echt heel erg tof..

mannekes

Ik vind ze best wel koddig, zijn mannekes. Als kind tekende ik heel erg graag, Lenne zie ik het veel minder doen. Toch vind ik ze best wel grappig,en dan vooral de uitleg die hij geeft voor de dingen die hij nog niet kan tekenen. Mark vroeg hem waar zijn handjes waren: maar papa, hij heeft zijn handjes op zijn rug
En zijn voetjes dan: die staan in een kommetje, en dan zie je die niet.

WIE ZIJN JULLIE? MAAK JE BEKEND

Een tijdje geleden installeerde ik een teller op de blog, gewoon uit curiositeit, en ik was verwonderd (zelfs verschrokken) van het aantal lezers wat er elke dag passeert, want inderdaad, van een aantal mensen weet ik wel dat ze af en toe eens op mijn site langskomen, ook al reageren ze niet rechtstreeks via de blog, maar er zullen er vast ook wel een aantal tussen zitten waar ik het niet van weet of die ik niet ken.
Nu deden gisteren een aantal blog-collega's een speciale oproep:
Voor de echte ontlurkingcampagne een tijdje terug was ik te laat. Daarom deze oproep: Wie zijn jullie en wat zorgt ervoor dat jullie telkens weer terug komen lezen? Dit is een oproep aan alle zwijgzame lezers.

Dus eigenlijk is dit een oproep aan alle onbekenden, aan mijn ouders, mijn ooms en tantes, oud-studenten, verre kennissen, nichten en neven, toekomstige werkgevers en ex-collega’s. Aan alle toevallige passanten en stille aanbidders, aan de verlegenen en de digibeten, aan iedereen die reageren maar stom vindt, aan iedereen die niet durft, iedereen die niks te zeggen heeft en iedereen die mij leest.

Maak je bekend. Vertel mij voor één keer dat je meeleest. Klik op het woordje ‘reacties’ onderaan dit stukje en zeg het: ‘Ik lees mee’. Liefst met (schuil-)naam. Eventueel voorzien van hobby’s en andere geheimen.

Voor meer uitleg over lurken, zie hier het stukje in Wikipedia over lurkers.

Weet je niet of je een lurker bent? Welnu, dat is gemakkelijk na te gaan. Lees je mijn weblog of andere weblogs zonder je ooit te mengen in de reacties? Vind je reageren stom? Weet je niet eens hoe dat moet, reageren? Grote kans dat je een lurker bent.

In dat geval: doe mee, licht een tipje van de sluier op! Ik wil hier een lijsje van reacties zien groeien!

Eerste schooldag kan beginnen

Vandaag was het kennismakingsdag met de nieuwe juf van Lenne: juf Marleen. Eerst was hij een beetje verlegen, maar na 5 minuten was hij al volop aan het spelen met zijn beste vriendje, Brent. Stillaan groeit er zo een vast kliekje van vriendjes, terwijl hij in het begin nog met iedereen speelde, of eigenlijk naast elkaar door speelde. Ik ben benieuwd hoe hij het er dit jaar vanaf brengt, hopelijk niet dezelfde (stoute) start als vorig jaar. Ik ben alvast blij dat het nieuwe schooljaar begint, want dan valt toch alweer direct een heel opvanggeregel weg. Ik heb nog een maandje ouderschapsverlof van Roos tegoed, mss wel iets voor volgend jaar zomer.

Roos eerste keer op de paardjesmolen

het filmpje wil blijkbaar niet lukken!

alle mama's en papa's en de kids

je kan de foto opslaan op jouw pc door rechts te klikken op de foto en dan 'afbeelding opslaan'

Els met al haar spruiten

feestje bij Els!

Elk jaar houdt Els, de onthaalmoeder van Roos en Lenne een feestje voor alle mama's en papa's van haar baby's en peuters. En ook dit jaar was het weer héél gezellig, het weer zat gelukkig goed mee en dus konden we heerlijk buiten in de tuin zitten terwijl de kinderen in de zandbak, op de trampoline of op het luchtkasteel speelden.
Nadat de kindjes goed hadden geravot werden hun hongerige maagjes gevuld met frietjes en worst en werd de 'grote mensen' een uitgebreide kaastafel voorgeschoteld. Zelfs Roos, de jongste spruit, wou geen minuut missen, om 22.30uur had ze haar oogjes nog altijd open, toen werd het tijd om stilletjes te vertrekken.
Bedankt Els, Johan, Laura, Luna en Linde voor het fijne feest!

het atomium

Terwijl iedereen het atomium ging bezoeken (niet zo mijn ding, met die liften en mijn hoogtevrees) hebben Roos, oma en ik de buitenkant bewonderd. Het atomium heeft een echte face lift gekregen, wel spijtig dat we het niet s'avonds gezien hebben met de lichtjes. Lenne was vooral onder de indruk, hij is er nog dagen over bezig geweest. Alleen jammer van de lange wachttijden weeral...

Brussel

Daarna zijn we naar het koninklijk paleis gegaan, wat in de maand augustus opgesteld is voor het publiek, heel imposant, maar ontzettend veel volk.
vervolgens zijn we iets gaan eten in de rue de boucher, het gezelligste straatje van Brussel en dan hebben we de toeristische route afgewerkt: jeanneke pis en manneke pis..., de Grote markt

staatshervorming???

Zouden we het niet beter aan Emily en Lenne overlaten? Dan komt er misschien nog iets van!

Zaterdag hadden we een dagje Brussel gepland. Onze dag begonnen we op het ministerie van Binnenlandse zaken, Nonkel Rudi zijn werkplek.

opvoeden is:

uw dochter leren kaarten

en voila: ik sta!

the movies

Eerlijk gezegd ben ik blij wanneer de vakantie er weer op zit, mijn ideeën voor uitstapjes met de kinderen geraken stillaan uitgeput en het weer zit ook niet echt mee deze zomer. Mark had er al 2 op zitten deze vakantie, maar Ratatouille stond ook op mijn verlanglijstje. Het was een heerlijk filmpje, alhoewel ik meer grappen verwacht had (maar dat heb je altijd als de recensies goed zijn).Ik heb me toch kostelijk geamuseerd en Lenne ook, alhoewel ik hem nog iets te jong vind voor deze film. Hij was (aan zijn vragen en opmerkingen te horen) niet altijd even goed mee: mama wat is een chef??? Mama, waar zijn al die muizen nu naar toe?? ....

nathalia

ik ben geen fan, maar zondag gaf ze een show dicht bij ons, en ik dacht: waarom ook niet...Een paar vriendinnen opgetrommeld en we zouden er een leuke avond van maken. Om 8 uur zou ze beginnen spelen, en ja, om half 8 stonden 'the girls' paraat op rij 3(net als de echte). Na 2,5 uur wachten (alstublieft) kwam ze eindelijk op, mijn benen deden al zeer en ik was al 4 keer langs het toilet gepasseerd (gelukkig kreeg je een plas-abonnement). In tegenstelling tot naar het luisteren van haar cd heb ik me geen minuut verveeld. Die dame kan er wat van, het hele publiek kreeg ze mee met haar gekke bekken, haar bewegingen en natuurlijk haar stem. De sfeer zat er in, en dat voelde ik maandagmorgen des te meer...

weer een stapje verder

Nu we het 'zitten' onder de knie hebben is het alweer tijd voor de volgende stap: zichzelf omhoog trekken in het park

flower power girl

Els (haar onthaalmoeder) volgde een tijdje geleden een cursus grime. Ze kan al hele mooie gezichtjes maken. Sommige kindjes zijn gewillige modellen terwijl andere liever de benen nemen. Maar dat kan Roos nog niet en dus werd ze ook al een klein beetje versierd.

wie is wie?

broer en zus

de afvaart van de Lesse

Het was eindelijk mooi weer, en ideaal om nog eens te gaan kayakken. Voor Lenne was het de eerste keer. In het begin had hij wel een beetje schrik, vooral om van de lange glijbaan af te gaan richting water. Maar na een tijd kon het niet wild genoeg, en waren er geen watervallen genoeg. Ik was toch blij toen we de eindstreep naderden, want zijn peddels lagen al na 5 minuten plat in ons bootje.

lenne 's eerste festival

Deze week zijn we opnieuw naar de kaperconcerten gegaan, deze keer met de kinderen erbij. Geen Raymond dit keer maar een reggae groepje uit de maagdeneilanden. Zomerse muziek, fijne sfeer....en lekkere coctails. AAnvankelijk had ik wat schrik of de kinderen zich wel gingen amuseren, maar Lenne en Jelle hebben de hele avond achter elkaar aan gerend en zijn af en toe eens in de modder gevallen, kortom, ze zagen er op het einde van de avond uit zoals een gemiddelde festivalganger (op Werchter of pukkelpop dan)

help, he' s turned inside out! (friends)

Vandaag waren we op bezoek bij Mark zijn nicht. Zij is net als mij een paarden- en kattenliefhebster. Zelf heeft ze 3 paarden, 3 honden en 2 sphinx's katten. En die laatste had ik ooit nog maar een keer gezien op een kattenshow (en ze waren nogal afgeschermd). Dus ik was wel heel erg benieuwd naar die beestjes, zeker ook om ze eens vast te kunnen nemen. Zelf heb ik 2 harige mormels, dus dat was wel even wennen, ze voelen nogal warm aan. Ze moeten ook geregeld in bad (wat ze trouwens heel plezant vinden) en komen niet buiten, meestal hebben ze het te koud en als de zon te fel schijnt , verbrand hun huid dus moeten ze een zonnecrèmeke op doen. Maar het zijn schatjes! Echte knuffelbeestjes met één GROOT voordeel, ze verliezen geen haren.

7 maanden

vandaag is Roos 7 maanden oud geworden. Op dit moment leidt ze een beetje aan verlatingsangst. Als ik nog maar even uit haar ooghoek verdwijn, krijg ik al meteen een sirene van jewelste. Ook slapen leggen verloopt moeilijker, terwijl dat voorheen nooit een probleem was. Ze kon zelfs nog een half uur op haar gemak blijven door brabbelen.
Maar het is maar een fase, en hopelijk is die snel weer voorbij

pretland

Het weer was er voor de verandering weer niet naar, dus hebben Tanja en ik afgesproken in Pretland. Jelle en lenne hebben zich weer uitgeleefd, hun haren waren kletsnat van het ravotten en we kregen ze weer met geen stokken naar huis. En probeer ze dan maar eens te vangen als ze in het ballenbad zitten.

onze picasso

Dit hoedje kreeg ik ooit als geboortegeschenk voor Roos van een collega van mij.
Ik vind Lenne er ook wel leuk mee staan.

De Standaard

Het leuke aan bloggen is dat je andere mensen leert kennen. Een van mijn favoriete blogs is die van persfotografe An Nelissen. Een paar weken geleden deed ze een oproep naar mensen die nog steeds hun oude knuffelbeer aan hun bedrand hadden staan. Ik ben zo een van die mensen en beantwoorde haar oproep. Vandaag sta ik in de krant met mijn versleten stukje pluche. Het nieuws hoeft niet altijd kommer en kwel te zijn.

Raymond van het Groenenwoud

Een half jaar geleden maakte Tanja en ik de afspraak om minstens een keer per maand een avondje te gaan stappen. Donderdagavond vond, na wat vertraging, de tweede editie plaats. Hasselt voelt voor mij altijd aan als een beetje thuiskomen. Ik heb er nooit gewoond, toch blijft dit stadje mijn absolute nummer één. Het feit dat ik er heel wat jaren gestudeerd en gewerkt heb, zal er vast voor iets tussen zitten. We spraken af onder de Lindeboom van mijn favoriete brasserie het magazijn. Het eten is er altijd lekker, en je kan er heerlijk loeren naar passanten. Na wat gekeuvel en geroddel trokken we naar de kapermolen voor een concert van Raymond. Het viel me op dat het lang geleden was dat ik de geur van gras en bier nog geroken had. Ik heb me geweldig geamuseerd en de avond maakte de saaie namiddag in Maaseik ruimschoots goed!

schattenjacht

Een schattenjacht met de bolderkar door Maaseik, het leek initieel een leuk idee, toch was het een geweldige tegenvaller. In plaats van een avontuurlijk tochtje voor kinderen leek het eerder op een promotiestunt van de stad Maaseik. Op zich verbaast me dat niet, want ik heb het uiteindelijk al niet erg hoog op met dit sfeerloos, belastingsparadijsje voor onze Noorderburen. Het ene lelijke gedrocht na het andere rijst er uit de grond om aan hun 'grootse' verwachtingen te voldoen en verschrikkelijk lelijke ketens vinden hun plaatsje naast mooie historische gebouwen. Niet echt mijn ding en erg jammer.

blote voetenpad

Wie graag een voetreflexkuurtje voor een prikje wil en daarbij ook nog wat frisse lucht wil opdoen, moet beslist eens naar het blotevoetenpad op de lieteberg in Zutendaal gaan. Na de muffe binnenspeeltuin van maandag was dit een ware 'verademing' en voor lenne ook minstens 10 keer leuker. Op blote voeten door het bos wandelen, over keien, door de modder, door een half metertje water...en allerlei andere natuurlijke texturen. En ons avontuur begon alweer goed, de eerste kennismaking met je blote voeten door de zand voelt koud aan, we waren nog geen 5 minuten aan het wandelen en Lenne doet het gewoon in zijn broek. Vlak achter ons lopen een paar nederlanders: Nou ja, dan hebben we gelijk weer warme voeten, hé! Gelukkig konden ze erom lachen.
En Roos is gewoon in de draagzak meegegaan, zij kwam ogen te kort in het bos.

baby koffie-'klatch'

Caroline en Roos spelen voorlopig nog met hun eigen voeten, lang zal dat wellicht niet meer duren, haha..

mijn verjaardag deel2

Voor mijn verjaardag tracteerde ik vandaag de familie op friet-mosselen, elke reden is goed om minstens 2 keer te feesten. En vandaag zouden we het wat ...'rustiger' houden.
Na wat heen en weer geloop heb ik uiteindelijk 10 mosselpotten op de kop kunnen tikken, want dan smaken ze toch net ietske lekkerder dan in een gewone kookpot. Zelfs voor lenne had ik een mini-mosselpotje gekregen, best wel schattig.

aandacht aandacht

Lenne zoekt constant aandacht, krijgt hij die niet van mij, dan zal Roos het geweten hebben. Roos is een heel makkelijke baby, maar wanneer onze bandiet afkomt is het natuurlijk snel om zeep. Zelfs haar parkje is niet meer veilig. Toch mag hij dit niet en hebben we het hem snel verboden. Hij wil de hele tijd met haar spelen, maar ze is naturlijk nog veel te klein en Lenne veel te ruw. Zo was ik gisteren even aan het telefoneren en toen ik na amper 5 minuten ophing stond Roos samen met haar bedje in de gang. De dag voordien had hij er niet beter op gevonden dan al zijn knuffels in haar bed te gooien, ze lag bedolven onder de beren. Ben serieus uitgevlogen, en hopelijk beseft hij nu hoe gevaarlijk dat is. Gisteren was hij met yves aan het ravotten in de tuin en hadden ze de electriciteitsleiding van de verlichting uit de grond getrokken. Ik had hem slechts eventjes uit het oog verloren. VERMOEIEND!

mijn verjaardag

Woensdag was mijn verjaardag, en Mark had dinsdagavond al voor een verrassingsfeestje gezorgd. Het was super plezant! De avond begon rustig, de vrouwen die de laatse roddels erdoor haalden en de mannen iets verder weg (zodat ze dat niet moesten aanhoren waarschijnlijk) maar we zijn geeindigd met de 'polonaise' rond de vuurkorf en nog een aantal dansjes, waar waarschijnlijk geen naam voor bestaat, vreselijk die videocamera's op een fototoestel, vooral als je die s morgens nuchter terug ziet, haha...

eerste week vakantie

Een week vakantie is alweer voorbij voor mij, alhoewel 'vakantie' een groot woord is geweest. Mijn vakantie is zaterdag gestart en mark is begonnen aan een werkweek- marathon van 7 dagen op 7, niet bepaald leuk. Gelukkig hebben we volgende week een weekje samen vrij, maar op jaarbasis is dat niet echt veel. Gelukkig is het weer nog een beetje meegevallen, zodat we veel buiten konden, maar toch is het moeilijk om hen, en vooral Lenne, de hele dag bezig te houden. Soms is hij zelfs zo vermoeiend dat ik om half 8 samen met hem in slaap val en ik ben geen 4 jaar oud. Dus goesting en de fut om te bloggen was er ook niet. Hij heeft het er nogal moeilijk mee om soms eens alleen te spelen en loopt mij de hele dag achterna ofwel plaagt hij Roos, tot vervelends toe. Toch hebben we ook een paar leuke dingen gedaan, zoals zwemmen in center parcs (alhoewel het voor mij niet echt ontspannend was met 2 kids, ogen op mijn rug was een leuke optie geweest), dindsdag zijn we naar het circus geweest, en dat was zelfs voor mij de eerste keer en s'avond was mijn verrassings feestje voor mijn verjaardag.

2 kapoenen

Zondag was Annick haar verjaardag, we hebben gezellig op het terras gezeten in het zonnetje met een glaasje. Ondertussen kon Lenne op de grote trampoline van Yves springen (en ik moest het natuurlijk ook nog eens uitproberen). Een jaartje geleden was het nog moeilijk om echt samen te spelen, maar nu gaat het verbazend goed, Yves is net een jaartje jonger, maar dat verschil wordt met en minder zichtbaar. Toen Yves 1 jaar was vond lenne het nog leuk om hem om te duwen als hij een paar pasjes zette, echt zielig. Nog eventjes en dan kunnen Roos en Caroline ook samen spelen want zij verschillen maar een paar weken. Het zal leuk zijn om te zien.

lange nacht

Het werd er gisterenavond niet beter op met Roos. Ik ben in totaal wel 10 keer gaan kijken in haar kamertje of alles in orde was. Op een gegeven moment is ze toch in slaap gevallen en ben ik een uurtje niet meer gaan kijken. Toen ik ging slapen, lag ze in haar eigen overgeefsel te slapen. Ocharme, het was echt zielig om aan te zien en ik voelde me rotslecht dat ik niet meer was gaan kijken. Ik natuurlijk helemaal in paniek, mss een reactie op de sojamelk of de medicatie. De dokter gebeld om 24.00uur en die stelde me min of meer gerust. Ik heb haar voor de rest van de nacht voor alle zekerheid bij mij in bed gelegd.
Naar het schijnt heerst buikgriep en zal het daar wel aan liggen. Vanmorgen ben ik thuisgebleven, gelukkig werken we met flexibele uren en ben ik namiddag terug gegaan. Hopelijk is ze snel terug beter.

TIIIIIJJJJD

3 namidagen per week ben ik thuis en ik vind amper de tijd om mijn vriendinnen op te zoeken.
Het lijkt wel alsof ik met een halve vrije dag meer, nog minder tijd heb. Waarschijnlijk zal het er mee te maken hebben dat 2 kindjes toch net iets meer tijd vragen dan eentje, haha.. Op één week tijd heb ik al 3 keer verstek moeten geven, maar volgende week ga ik het zeker goedmaken! Naar de film, een dagje Gent, naar de kapper,.... heerlijk! En Mark heeft vakantie, dus is het al gemakkelijker voor mij om iets te plannen zonder een baysit te zoeken.

piep piep piep

(nieuwe t-shirt van rainbowbabies, lenne heeft er ook een(big brother natuurlijk), maar wil niet poseren en op de rugzijde staat hun naam)


Vandaag 2x naar de dokter geweest met Roos. In de vroege namiddag naar k&g:
gewicht 8.060kg
lengte 67cm.
Ze schommelde net boven de p75, ze is iets gezakt op de curve, maar gewicht en grootte gaan mooi samen mee.
Toch stuurde hij me dadelijk naar de huisarts, want haar longen piepten, ze had geen gewone verkoudheid. Het blijkt nu een koemelk allergie te zijn, en ze moet overstappen op soja tot de leeftijd van 1 jaar en aerosollen voor haar hoest. Ik ben vorige week overgestapt naar flesjes nutrilon 2 en dit is het resultaat na amper een week. Als ik het had geweten had ik iets langer gewacht, want terug overstappen op bv gaat nu niet meer.
We gaan dus dezelfde toer als Lenne op, die nog steeds om de haverklap aan de aerosol hangt. Toen hij overstapte op sojamelk ging het bij hem wel ook stukken beter, dus hopelijk geld dat ook voor haar.

voor sanne

aan de fles

Een kleine week al drinkt mijn meid flink aan haar flesje. Een nieuwe speen zorgde voor de 'GROTE' doorbaak. Ze heeft geen drie kwartier meer nodig om een miezerige 10 cc uit haar fles te kunnen lurken. Een tafereel wat altijd eindigde met het nodige gekrijs om haar uiteindelijk 'tevreden' terug aan de borst te hangen.
Maar een half jaar borstvoeding vind ik lang zat genoeg, al vind ik de nadelen bijlange niet opwegen tegen de voor(oor)delen. Een gedachte die vooral morgens, wanneer ik met slaperige ogen mijn cupjes poeder probeer te tellen door mijn hoofd dwarrelt.
Noem het een flauw excuus, toch zijn het socio-culturele factoren die de doorslag gaven voor mijn besluit. Ik vind het ergens niet passen wanneer een uit de kluiten gewassen baby aan je borst hangt, dat zie je in Afrika maar niet (of weinig) in deze 'Westerse' wereld. Toch voel ik me een klein beetje verraden door deze kunstmelk, het is immers toch een hele tijd dat ik zorg moest dragen voor mijn lichaam om haar te doen groeien. Voor het eerst heeft zij en vooral IK dat nu los gelaten.