sinterklaas met de boot

 

Omdat de Sint in Neeroeteren altijd met de boot aankomt, gaan we meestal toch wel kijken. Maar we waren nog geen halve minuut uitgestapt en Lenne valt (van zottigheid) al in een enorme plas water. Hij was nat van zijn hoofd tot zijn tenen. Gelukkig was de sint al in aantocht en zijn we na 10 minuten toch maar naar huis gegaan. Roos vind de Pieten toch maar een rare verschijning.

schoentje zetten

 

Vorig weekend zette Lenne en Roos voor het eerst hun schoen. lenne was al om zeven uur naar boven om te kijken of er iets in zat en natuurlijk moest dat direct op worden gegeten.

leo versus olé

Omdat op de werkvloer ook plaats moet zijn voor serieus onderzoek, deden mijn collega en ik vandaag de ‘leo versus olé’ test.
Valt de Aldi kopie te onderscheiden van ‘the real stuff’?
Zie hier onze resultaten van het onderzoek:
Bij de eerste hap zaten we beiden FOUT met onze veronderstelling.
Bij nader onderzoek konden we wel enig verschil ontdekken.
De leo is net iets krokanter terwijl de olé een vastere structuur heeft, waardoor hij logischer wijze ook meer koek bezit.
Conclusie: de olé koek was net iets smakkelijker
Dus allen naar den Aldi!

mamzellen

Ik wil jullie graag uitnodigen voor mijn Mamzelavond.
WANNEER: woensdag 10 december om 20.00uur
WAAR: @myhome
Wat is een Mamzelavond? Dat is een gezellige homeparty waarbij je allerlei originele hebbedingen, woonaccessoires, tassen en sieraden kan ontdekken.
Na een korte babbel mag je alles besnuffelen en uitproberen.
Gewoon gezellig, dames en mamzellen (heren zijn ook welkom natuurlijk) onder elkaar bij een hapje en een glaasje. Vriendinnen mogen natuurlijk ook altijd mee.
Dus eigenlijk voor al degenen die geen zin hebben om zich de benen onder het lijf uit te lopen op zoek naar leuke en originele kerstcadeautjes voor hun kroost (of natuurlijk voor zichzelf :-) !
Kijk al eens op de website voor een eerste indruk: mamzel. Op de avond zelf is er nog veel meer leuks te zien!
Wil je erbij zijn, laat het me dan even weten!

slaapkamerprobleempjes

Toen mijn dokter me vertelde dat ik zwanger was, was een van mijn eerste reacties: 'nee, dokter, dat kan niet, ik heb maar 2 kinderkamers'. De dokter lachtte eens hartelijk, als dat het enige probleempje is. ProbleemPJE, ja? Drie jaar heb ik getekend en geschrapt, want als je je eigen huis tekent moet alles perfect zijn, denk je. Drie kinderen, daar had ik niet op gerekend in 'mijn toekomstplan'. Toegegeven, ik heb in een bui wel eens geprobeerd om er 3 kamers in te krijgen, maar ging er vanuit dat het er toch hooguit 2 zouden worden en heb het erbij gelaten.
Ondertussen breek ik toch al bijna 4 maanden mijn hoofd over mijn klein probleempje, versterkt door de nestdrang natuurlijk.
Ik heb 4 mogelijkheden: ik leg de baby de eerste 3-4 maanden bij mij, maar daarna:
1.Of ik leg de baby bij Roos, maar zij wordt echt wel van het minste wakker en ik vertrouw haar ook nog niet bij een baby omdat ze zelf nog klein is. (dekentje of knuffels per ongeluk op hoofdje leggen etc., het is nu eenmaal een wildebras). En wat als het een jongen is?
2 of ik leg de baby bij Lenne, maar het leeftijdsverschil is 6 jaar. Voorlopig droomt hij van ee broer om zijn kamer te delen, want dan moet hij niet meer bang zijn, Maar Lenne zal snel genoeg terug een eigen kamer willen, denk ik. Voordeel is wel dat Lenne een supervaste slaper is, er mag en bom ontploffen en hij slaapt nog rustig verder. Maar wat als het een meisje is?
3.ik leg Lenne bij Roos en de baby krijgt een eigen kamer. Maar leg je een jongen bij een meisje? En voor hoe lang?
4.Ze krijgen elk een eigen ruime kamer, en wij gaan naar 'den buro', die eigenlijk ook al speelkamer ging worden. Een hele mooie ruimte om iets van te maken tussen de kruinen van de bomen (het kriebelt zelfs al). Groot nadeel: het is 2 nivo's verwijderd van de kinderkamers. Wat natuurlijk later ook kan resulteren in een voordeel, haha.

Mijn gevoel gaat voorlopig uit naar de vierde optie, de baby zolang als mogelijk bij ons op de kamer leggen en daarna verhuizen naar boven. Ik heb zelf mijn kamer vroeger gedeeld met mijn zus en heb er geen trauma's aan over gehouden, maar zou het ergens toch fijn vinden moesten ze elk hun eigen plek hebben. Misschien een verkeerd of bekrompen beeld, ik weet het niet.
Vandaag zijn we wat inspiratie gaan opdoen in de 'kids factory' in Breda. Geweldig was het, hele originele bedden in de vorm van boomhutten, kasten, kleurrijk en soms op het kitscherige af (hou daar wel van). Ik had spijt dat ik zelf geen kind meer was.
Lenne was meteen verliefd op zijn boomhut!

de zak van sinterklaas

Roos verzorgde ook de animatie tijdens het Sinterklaasfeest

Sinterklaas kapoentje

 

Het zou me alweer verbaast hebben moest Roos bang hebbben van de Sint of piet. Nee, ons madam was zelfs helemaal niet onder de indruk van de goede oude man. Ze was veeleer onder de indruk van die mand vol met snoep die langs hem stond. Ongegeneerd als ze is, klom ze het podium op, en graaide zich alles bij elkaar wat ze vast kon krijgen. De sint had er zelfs een beetje moeite mee om 'foei' te zeggen. Ze keek hem eens aan van 'allee, wat zegt gij hier'. (Ze stond er ondertusssen wel al een kwartier.) Ja, zo kennen we haar!
Dit stond in schroom contrast met haar oudere broer, die zat op hete kolen, (hij was vrijdag in de klas stout geweest en had ik dat toch net gehoord van Piet, zie de blik in zijn ogen) en moest ik bijna tot bij de Sint slepen om zijn zakje snoep in ontvangst te nemen.
Het was er, net zoals altijd verschrikkelijk druk, en ik was blij toen we weer buitenlucht roken.

Lenne, Roos en (Britney of dylano*)?

 
Namen kiezen. Sommige mensen hebben al een naam in gedachten lang voordat ze aan kinderen beginnen. Ik niet dus. Als het op namen kiezen aankomt ben ik zooo besluitloos. Hij moet mooi klinken, goed onthaald worden en redelijk zeldzaam zijn. Mission impossible dus. Als ik dan al eens een naam in gedachten heb, vervalt hij binnen de week weeral omdat het dan toch niet 'dat' is.
Bij deze dus een oproep:
Wie kan mijn lijstje aanvullen:
Lenne, Roos en meisje
Lenne, Roos en jongen
Als je zo eens iets anders hoort, is toch net iets inspirerender dan die namenlijstjes af gaan in die boekjes.(ik word er zelfs zot van)
Een paar tips
hier hou ik niet van:
geen Engelse namen à la Britney, Beyoncé (zo zit er dus echt eentje bij Lenne op school!) en andere tv-vedetten.
geen Chiara's, Yordi's en aanverwanten wegens 'U know'
hier hou ik wel van:
kort, maar krachtig
sommige franse namen
eenvoudige namen
Deze hebben reeds de revue gepasseerd: Mathis, Jules, Simon, Victor,...
Ella, Janne, julia of juliette, Estée, Delphine en Fée (ik vind Fée bv heel mooi klinken, maar volgens kim komt ze dan alleen maar aan de bak in de Efteling, haha, Grrr...)
Laat maar komen!

(*het is niet mijn bedoeling mensen te beledigen, namen zijn nu eenmaal heel subjectief)

herstvakantie

Dit jaar organiseerde ik eens geen halloweenfeestje, omdat het moeilijk was om iedereen op een zelfde datum hier te krijgen. Wel jammer voor lenne, want hij kijkt er elk jaar altijd enorm naar uit. Toch heeft hij zijn portie halloween ook deze vakantie gehad. Zaterdag deed hij met opa tantje een tocht van 5,5 km door het bos van Bergerven. Af en toe kwam er een spook achter een boom of vanuit de grond tevoorschijn, maar hij was niet bang. Ook niet als hij 'per toeval' achter opa zijn rug begint te wandelen. Hij is ook een paar dagen naar speelpleinwerking geweest met Yves, waar alles in het teken stond van Halloween. Vrijdagavond was er ook een tochtje voorzien samen met de ouders, maar dit stelde jammer genoeg niet zoveel voor. Gisteren zijn we met zijn allen naar Sule, Geike en Minne gegaan. Ik had pompoensoep gemaakt (die een beetje dik was uitgevallen) en jemp had voor de worstenbroodjes gezorgd. Na het eten iedereen de pyama aan en met de pitslamp door de straten wandelen op zoek naar enge geesten, WOOOOW..

Lenne is fotograaf

 

Lenne trekt ook graag foto's, en hij is nog behoorlijk gelukt!

normaal op een foto staan???

 

 

 

 

Het is dus hopeloos onbegonnen werk om die twee 'normaal' op een foto te zetten, ofwel kijkt de ene niet ofwel trekt de andere een gekke smoel.

doopfeest florence

 

Onze heilige boontjes tijdens de doopviering van Florence. Wat was dat toch moeilijk om stil te zitten. Met een doosje rozijntjes lukte het toch al voor 5 minuten.

een jongen

Ik heb Mark kunnen overtuigen om tussen 2 afspraken door even met me naar Lommel te sjeesen om een pretecho te laten maken. We waren ruim op tijd gegaan, want het was zonder afspraak, zodat we gelukkig als eerste al na 10 minuten naar binnen mochten. Ik had nog nooit een 4D echo laten maken, en vond het wel een leuke herinnering voor later, een kwartiertje film in een mooie dvd box. In tegenstellig tot die ruisige 2D foto's kon zelfs Lenne heel goed het hoofdje van de rest onderscheiden. Niet dat je het levensecht ziet, maar toch herkende ik er al het typische Lenne en Roos babyhoofdje in, rond hoofdje, hetzelfde profiel..gek eigenlijk toch.
Op een gegeven moment dacht ik ook een piemeltje te zien (ja, ik was me weer aan het focussen tussen de benen), toen heeft ze het beeld ingezoemd voor nader onderzoek, maar bleek het toch de navelstreng te zijn alhoewel ze er eerst ook van overtuigd was. De baby had geen goesting om veel show te geven en sliep in een ruk door. Zelfs na hevig geschuddel met de buik had hij geen zin om zich een keertje te draaien. Ze kon dus nog geen uitspraken doen over het geslacht. Misschien heb ik binnen 2 weken meer chance, anders wordt het wachten tot januari. Of medisch alles in orde is, dat word daar niet gecontroleerd, maar als ze iets abnormaals ziet, geeft het ze het wel aan. (nu hoop ik toch dat tenminste één iemand geschrokken was van de titel, haha)

Lenne fietst!

Als ik hem vroeg om eens te gaan oefenen, had hij al een lip tot tegen de grond.
Maar gisteren waren we even naar oma gegaan, want ik moest dringend nog enkele boodschappen doen, en hij zegt uit zichzelf dat hij wil gaan fietsen. Ik neem de fiets (voor die keer dat hij wil) en zet hem op de straat, en hij was er zo goed als direct mee weg. Zo simpel als dat. Als je het maar wil proberen, zeker. Het is wel maar met een klein fietsje zodat hij wanneer hij dreigt te vallen, nog met zijn benen de grond raakt. Maar het is toch al een goed begin. Nu nog leren vanzelf starten en dan stil aan op zijn 'grote' fiets'.

17+ weken

ik heb vlindertjes in mijn buik, of ja, kleine handjes en beentjes die tegen mijn binnenkant van mijn buik schoppen. Ik had nooit verwacht dat ik dat nog eens zou mee maken, en had er bij Roos met volle teugen van genoten, wetende (denkende) dat het de laatste keer zou zijn. Het blijft een magisch gevoel, zo leven in je buik voelen. Zelfs nu ik het 'nieuws' al 10 weken weet, blijft het me soms nog steeds verbazen. Blijdschap en lichte paniek zijn twee gevoelens die elkaar steeds afwisselen in mijn hoofd. Drie kinderen, terwijl we onze handjes al vol hebben met deze twee!
Vragen zoals: hoe gaan we het allemaal organiseren? Waar en hoe ga ik ze te slapen leggen? Ga ik ooit nog even tijd voor mezelf vinden??? Gaat Roos niet tè jaloers zijn(ze krabt en bijt er nu al flink op los als ze zich tekort gedaan voelt)?
Morgen is een opendeurdag in een privé-echo buro, en ik zou héél graag willen gaan om een 3D echo te laten maken. Ze maken een kwartiertje tijd per koppel. Met 17 weken zou er een mooi resultaat gemaakt kunnen worden, omdat het de laatste week is dat je het volledige babytje op een scherm kan zien. Het geslacht zeggen ze niet onder de 20 weken, maar wie weet, zien we het toch? Ik ben zo benieuwd! Aan de ene kant lijkt me een verassing ook leuk, maar ik ben zo een planner. Ik wil graag weten wat er in mijn buik groeit, zodat ik aan de inrichting van de kinderkamers kan beginnen denken, de naam, de kaartjes etc. Binnen 2 weken is ook mijn 20 weken echo in het ziekenhuis, dan zit ik al op de helft. Het vliegt!

hartje

Ik was een beetje ongerust voor de baby, omdat ik toch zoveel antibiotica moet nemen. En daarom zijn we gisteren even naar het ziekenhuis geweest om de harttonen van de baby te controleren. Alles was gelukkig in orde. Het hartje ging zelfs flink tekeer. In Bree zijn gelukkig heel vriendelijke verpleegsters die je altijd wel willen helpen als je met vragen zit. En nu heb de nieuwe bevallingsruimte ook alweer gezien.
Het zag er heel mooi en gezellig uit, alleen zal het me waarschijnlijk geen barst kunnen schelen wanneer het weer zover is.

sinterklaas

 

De sinterklaasboekjes liggen hier alweer in de brievenbus en Lenne heeft het natuurlijk ook al gezien. Terwijl hij zich normaal met niets langer dan 5 minuten kan bezighouden, behalve dan zijn zus plagen, kan hij uren, maar dan toch echt wel minstens een uur, alles wat hij 'wenst' van de Sint uit knippen en op een blad papier plakken. Ondertussen heeft hij al een kaft vol met knipsels! Ik denk dat de Sint er een heel dorp blij mee kan maken. Terwijl wij vroeger bescheiden een blaadje hadden. Maar ik laat hem doen, hij is fijn bezig, oefent zijn motoriek een beetje en uiteindelijk zal hij toch zoveel niet krijgen.

Vanmorgen toch even naar mijn werk gegaan, ik hou er niet van om alles 'plots' te laten vallen, noch om iemand anders op te zadelen met mijn werk. De meest dringende zaken hoop ik toch nog gedaan te krijgen. Zolang ik niets of niemand aanraak is het risico heel beperkt. Toch ga ik niets uitlokken en blijf ik volgende week mooi thuis. Namiddag nog snel een opmeting doen, want dat was ik ook al een week aan het inplannen. Daarna thuis in gang geschoten, alle beddegoed, handdoeken,... uitgekookt, vloeren etc. van onder tot boven met detol gepoetst..tot ik moest janken van de pijn, want zelfs met 2 paar handschoenen aan, doet het niet bepaald goed. Vergelijk het een beetje met brandwonden. Maar ja, het moet gebeuren. De kids daarna in bad gestoken en gedesinfecteerd met isobetadine. Het lijkt hier wel een ziekenhuis, alleen al die geur. Maar het begint duidelijk te beteren, de wonden zijn goed aan het minderen en er beginnen al mooi korstjes op te komen. Nu ga ik een beetje rusten, want door het hele gedoen zou ik bijna vergeten dat ik ook nog zwanger ben. Maar het lichtpuntje van de dag, dadelijk begint een nieuw seizoen van Grey's Anatomy, hmmm. Anderhalf uur genieten, zalig.

stafylokokken

Het pleisterverhaal van Lenne krijgt nog een staartje. Dit weekend begon de infectie bij Lenne nog verder uit te breiden over zijn rug, en ook ik kreeg allemaal rare bultjes op de plaatsen waar ik last heb van allergieeen. En gisteren kreeg Roos op de koop toe ook al iets eigenaardigs op haar buik. Na twee nachten niet slapen van de pijn, (man, dat deed pijn, net alsof mijn arm in brand staat, ik wil krabben, maar dat verergert de situatie alleen maar) konden we vanmorgen om 8 uur bij de huidspecialist terecht. Wat blijkt? Op de wonde van Lenne heeft zich het stafylokokken bacterie genesteld. Dit is een zeer besmettelijke bacterie (ook wel ziekenhuisbaterie genoemd) die ontzettend jeukt en snel uitbreidt. gelukkig klaagt Lenne niet van jeuk. Roos krabt wel,en ik merk dat ze last heeft omdat ze niet echt te genieten is. Tuurlijk is mijn eerste 'paniek' de baby. Volledig veilig is het niet voor de baby, maar een ziekenhuis binnengaan om toch even aan de monitor te hangen, vind ik nu nog te riskant. Zeker op een kraamafdeling. Hopelijk kan ik binnen een paar dagen toch even gaan, zodat ik een beetje gerustgesteld ben. Ik was natuurlijk helemaal van mijn melk toen ik de auto instapte, dat ik met mijn 'goed' hand tussen de deur geklemd geraak omdat ik lenne zijn deur wou dicht doen. typisch. Is die hand ook tijdelijk 'buiten dienst'. We moeten 14 dagen in 'carrentain' blijven. In theorie allemaal heel mooi, ware het niet dat het op het werk super druk is (en er helaas geen kaboutertjes mijn werk komen doen) en ik thuis moet zitten met 2 kids, terwijl ik nog niet eens tegoei nen boterham kan smeren. Dat beloofd weer.

naar het bos

 

 

 

Het was een lekker warme dag en daarom besloten we na Roos haar slaapje nog even naar het bos te gaan. We hebben ons neergestreken op de zandberg. Ik heb lekker kunnen zonnen en de kinderen hebben fijn gespeeld in het zand. Van de berg afrollen vond lenne natuurlijk weer het leukste spelletje.

potje

 

Het potje heeft hier al overal in huis gestaan. Voor de moment staat het gewoon in de keuken, kwestie van er op tijd bij te zijn.

katarakt wandeling

 

 

 

 

Zaterdagmiddag trokken we samen met Kim en haar notarissenvereniging naar Sint-Truiden om een stukje van de katarakt route te doen. We hebben prachtige landschappen gezien en af en toe een appeltje meegepikt.(rechtstreeks van de boom smaken ze eens zo lekker!) Na een fikse wandeling zijn we op bezoek gegaan bij een fruitfamilie die overheerlijke appelsap maakt. (PIPO). De kinderen mochten er zelf ook eens appelsap proberen maken. Om af te sluiten zijn we nog even naar de speeltuin gegaan. Kortom, het werd weer een fijne dag!

ouderavond

 

Woensdag was de eerste ouderavond van Lenne. Ne een korte bespreking door de jufs mochten we zelf even kleuter spelen in de klas rond het thema kabouters. Er werden verschillende taken opgegeven zoals pompoensoep met spinnen koken, lantaarns maken, kaboutermutsen in elkaar knutselen, verhaaltjes inspreken. Er werd aardig wat afgelachen! Ik koos voor het inrichten van de kabouterhoek en dacht hiermee snel klaar te zijn. Niets was minder waar, om kwart na elf waren we EINDELIJK klaar en ik heb 2 dagen spierpijn gehad van het op de grond te zitten verven en tekenen. Maar de kinderen vonden ons kabouterhuis, in de vorm van een paddestoel van wel 3 meter hoog geweldig. De volgende morgen hadden de jufs gefilmd toen de kinderen binnenkwamen. Kaboutertjes bestaan soms toch echt! Ben benieuwd om hun reactie te zien.

Roos in the mix

 

Gisteren sond jim tv op, en heeft Roos minstens een uur voor de tv staan swingen. Ze is gek van dansen. Misschien dat ik haar volgende week eens moet meenemen naar mijn hip hop les:-) Ze was trouwens heel cool met die tut in haar mond.

nemo's

 

Als we naar de aquariumwinkel gaan, is Lenne maar in een ding geinteresseerd: 'nemo' zoeken.
Zelf droom ik ook van een zoutwateraquarium, de vissen zijn dan veel kleurrijker dan bij zoetwater. Toch waag ik me er nog niet aan, want het is zelfs nu al vrij delicaat om te houden.

(gevaarlijke) pleister op de wonde

 

Gisterenavond zijn we met Lenne naar de dokter kunnen gaan. Ik had hem in het weekend een pleister op zijn arm gedaan, omdat hij een klein wondje had van een wratje dat niet meteen stopte met bloeden. Toevallig had ik nog pleisters liggen met kinderfiguurtjes, die net uitzien als tattoos. S'anderdaags zegt Lenne me dat zijn arm begint te jeuken en ik trek de pleister af en het is idd. ontstoken. Ik laat het nog een dagje zo, maar gisteren was de wonde nog veel erger geworden, het was beginnen etteren en in een straal rond de pleister waren allemaal rode pukkels gevormd. Ik schrok me dood. Wat blijkt nu: de kleurstof van de pleister gaat door de pleister en trekt in de huid en dit heeft een allergische reactie gegeven. Hij moet nu cortisonen smeren, goed intapen en een weekje geen sport. Niet te geloven soms, welke troep er allemaal verkocht wordt. (merk salvequick, gekocht in de spar)

verkeersborden

Lenne is op dit moment gefascineerd door verkeersborden.
Ik moet van elk bord dat we onderweg tegenkomen de verklaring geven. (voor mij trouwens nog eens een goede oefening, zeker na het voorval in Leuven :-))
Mama, wat is dat rood bord met die lettertjes?
S'avond komen we thuis, Lenne neemt een blad papier en schrijft 'STOP', zonder fout.
Hij komt voor me staan, en zegt, mama , je moet hier stoppen.
Ik vond dat toch knap, meer dan zijn naam heeft hij nooit leren schrijven.
Hij begint trouwens met en meer geinteresseerd te worden in woordjes schrijven. Toch ben ik er geen voorstander van, want ik leer het hem waarschijnlijk verkeerd aan, waardoor het straks misschien moeilijker wordt om het af te leren. Ja, stillaan wordt hij klaar voor het eerste studiejaar.

lenne zegt,

na school in de auto:
mama, ik vind dat het nog eens tijd word voor een feestje.
Er moet toch niet altijd een reden zijn.
Ik zal seffes de uitnodigingen even maken.
Misschien mag jij ook komen.

knip knip

 

Zondag liet Roos haar haartjes voor het eerst knippen, door tante Ann nog wel. En ze is heel flink geweest, al moet ik toegeven dat ze niet echt stil bleef zitten. Maar ze ziet er weer voorbeeldig uit!

bakerpraatjes

Ga je vragen wat het wordt? Deze vraag is me al meermaals gesteld. Ik moet toegeven, ze is natuurlijk ook al door mijn hoofd gegaan. Ik weet het nog niet, maar ik heb nog een week of 5 om erover te twijfelen. Maar ik mag nu reeds van geluk spreken, twee keer had ik een lichte voorkeur, ok, ik geef toe, bij Roos misschien een grote voorkeur:-),voor een bepaald geslacht en tweemaal is mijn wens, samen met mijn voorgevoel, uitgekomen. Mijn koningswens is eigenlijk al volbracht. Nu heb ik ook een voorkeur, maar die ga ik lekker niet verklappen, iedereen heeft toch een voorkeur, niet?
In de eerste plaats wil ik een gezond kind. Ik weet het, het is een torenhoog cliché, maar 2 gezonde kindjes geven jammer genoeg geen garantie op een derde gezonde baby. In de tweede plaats wil ik een rustig kindje. Met al twee opgroeiende (lees: drukke) bengels is dat mooi meegenomen wil ik heelhuids de eerste jaren doorkomen. Maar toch vind ik het altijd leuk om de bakerpraatjes te lezen en uit te testen.
Ik zet mijn feiten even op een rij:
Lenne:
MOE, MOE, MOE
Misselijk (hing bijna dagelijks boven de pot, voor zover ik die op tijd kon vinden toch)
humeurig
eetgewoonte: Zin in groentesoep, fruit, kortom: ben in mijn leven nog nooit zo gezond bezig geweest.
uiterlijk: buik naar voren, voor de rest vrij normaal
9,5 kg bijgekomen
Chinese horoscoop: jongen (uitgekomen)

Roos
MOE (vooral de eerste maanden, de laatste 4 maanden had ik platte rust, als je dan nog moe bent, klopt er iets niet:-) )
Niet misselijk
humeurig
eetgewoonte: Zin in snoep, kilo’s chocolade, vettig eten; kortom: troep
buik naar voren, maar overal dikker, veel vocht, mijn enkels waren bijna even breed als mijn heupen:-)
22 kg bij gekomen (ik weet het)
Chinese horoscoop: meisje (uitgekomen)

Baby
MOE, MOE, MOE (mijn drukker leven, dochter die niet wil slapen, zal daar ook voor iets tussen zitten)
Soms misselijk, maar heel doenbaar (1 maal boven de pot gehangen)
Humeurig (zou dat mss mijn karakter zijn?)
Eetgewoonte: niets speciaal, meestal gezond, maar totaal geen eetbuien, zowel geen gezonde als ongezonde. Ben nog niets bijgekomen. (14weken+3 dagen)
uiterlijk: Gezicht vol rode, droge plekken, bleek (kortom; ik zie er niet uit)
Chinese horoscoop: meisje

Nu is het aan u. Wat denkt u? Geef me uw voorspelling, samen met een datum (vermoedelijke bevallingsdatum: 4 april2009) en degene die er het dichtst bijzit krijgt een eervolle vermelding op de dag van de geboorte! Als dat niet schoon is.

papier hier, papier hier!

De vuilbakken van de efeling zijn zowat het enige wat ik me uit mijn kinderjaren van het pretpark kan herinneren. Ook nu nog vinden Lenne en Jelle het geweldig, Roos vond het alleen maar eng. Het is naturlijk de pérfecte manier om je park zuiver te houden. De efteling dus, we beloofden het zowat een jaar geleden al aan de bengels, en omdat ze beiden een conferentiedag hadden op school en het stralend weer beloofde te zijn, kozen we deze dag uit. De kinderen waren uitgelaten natuurlijk, na een lange (drukke) rit, zijn we eerst door het prachtige sprookjesbos gelopen. Als we dat na de attracties zouden doen, bestond de kans natuurlijk dat ze het maar saai vonden. Hans en Grietje, Repelsteeltje, rapoenseltje..we hebben ze allemaal gezien. Namiddag werd het tijd voor de kriebels in de buik, bobbanen, raftings..Het kon niet wild, hoog en snel genoeg. Het was een hele terleurstelling dat ze nog net geen 1.20m waren, dat wordt nog een klein jaartje wachten. Roos ging in de iets minder gevaarlijke attracties zoals de droomvlucht, hier kwam ze ogen te kort. Zes uur was alweer veel te snel daar, en een lange, filerit stond ons nog te wachten, maar het was het allemaal waard geweest!
TIP: wie nog naar de efteling wil gaan, moet HBVL van vorig weekend even opdiepen, hier staat een vrijkaart in, bij elk betalend ticket.

MELROOSplace

 
MELROOSplace krijgt er een nieuwe bewoner(ster) bij! We kijken allemaal heel erg uit naar zijn of haar komst in april 2009!

weekend

Dit weekend hadden we nog eens een avondje onder ons twee gepland. Eigenlijk was het Mark zijn vaderdag cadeau die een klein beetje later is uitgevallen:-)
Eerst lekker gaan eten in de pocomatto en dat is echt de moeite als je van Italiaans houdt. Heerlijk ook om nog eens rustig te kunnen eten zonder de kids, zodat je de rekening bij wijze van spreken niet samen met je bestelling hoeft te vragen.
Daarna zijn we naar de voorstelling ‘EELT’ van Wouter Deprez gaan kijken in CC Hasselt. Ik was al fan, maar nu ben ik het helemaal. We hebben ons zo kriek gelachen, dat de tranen over mijn wangen rolden, terwijl het bij momenten zeer ontroerend kon zijn, knap als je dat kan brengen. Daarna wilden we nog naar de kermis gaan, maar aangezien Mark zondag de hele dag moest werken en ik Lenne om 9 uur moest gaan halen voor een volgende voetbalwedstrijd zijn we maar op tijd ons bed in gegaan. Zondagmorgen heb ik dus voor de verandering langs het plein gespendeerd en als beloning mocht ik alle voetbaltruitjes van de ploeg uitwassen. Het was dat of de kleedkamers dweilen. Voetballersmama zijn, tis bij wijlen niet gelachen! Namiddag was het echt wel tijd om het huis een beetje op orde te brengen, soep te koken, aan de strijk ben ik zelfs niet toegekomen, dat belooft voor de week. Om 4 uur was er met Lenne en Roos geen huis meer te houden en hebben we ons bijeengepakt om een ijsje te gaan eten en vervolgens nog even naar het plankenpad te gaan. (waar mijn buggy bijna in de beek is gevallen, gelukkig is dat net voorkomen door een snelle interventie van Lenne:-) Thuisgekomen hebben we zelf pizza's gemaakt, heeft papa nog een spelletje stratego met Lenne gespeeld. Ik begrijp niet waar Mark het geduld vandaan haalt om dat met Lenne te doen. Je ziet hem zo zijn vlag van plaats veranderen onder het spel!!!Foetelen, niet te doen en o wee als hij aan het verliezen is! Daarna werd het tijd om stilletjes te gaan slapen..

meester Lenne

Gesprek in de auto: Is dat niks voor jou, Lenne? Meester worden in de kleuterklas, dan kan je altijd spelen?
Lenne: nee, mama, dan moet ik toch de hele tijd opletten of er geen ruzie wordt gemaakt.
En als dan ruzie wordt gemaakt, komen ze ook nog de hele tijd naar bij mij om te ‘zimpen’. (wenen, zeuren in dialect)
En dan moet ik ook nog de hele tijd zeggen dat ze eens een beetje stiller moeten zijn!

potjes training

Zo stillaan probeer ik het potje te indroduceren bij Roos. Af en toe zet ik haar er eens op, maar er gebeurt nog niet veel. Het potje staat naast de wc, en gisteren ging Lenne pipi doen. Roos had dit opgemerkt en gaat aan haar potje staan. Ja, staan, zoals een jongen! Ze kijkt zo eens raar op. Ik vond het wel grappig.
Vandaag zei ik tegen Lenne dat hij op de wc moest zitten, en doen 'alsof' hij pipi deed, want begin Roos maar eens uit te leggen dat zij moet gaan zitten en haar broer mag blijven staan. En ja hoor, er zat een plasje in. Ik liet haar enthousiast het resultaat zien, waarna ze onmiddelijk terug op haar potje wou gaan zitten om het nog eens te proberen:)

kleine nachtbraak

Roos mag dan haar naam zijn, slapen als een roos doet ze niet. Inslapen gaat goed, maar tussen 4 en 5 uur 'snachts wordt ze wakker en wat eerst begint als zachtjes wenen, slaat al vlug over in schreeuwen, roepen (met pauzes tussen om te controleren of we wel luisteren)... en dit gemiddeld 4 tot 5 dagen van de 7.
Ik moet u niet vertellen dat je daar moe en uitgeput van word!
Meestal laat ik haar een paar minuutjes schreeuwen, maar uiteindelijk ga ik toch even kijken. En dan is het hek helemaal van de dam. Op geen enkele manier kan ik haar troosten wanneer ik haar terug in bed leg. Ze staat meestal rechtop in haar bed, haar heel tutten en knuffels heeft ze tegen dan al tegen de grond gekegeld. Een drama queen is ze wel. En dit ritueel gaat een uur of 2 door. Mark is er volhardend in, maar ik zou haar al sneller bij me in bed nemen, gewoon om een beetje rust te hebben. Tuurlijk kiest ze de dagen uit dat ik een opdracht heb, of voltijds werk en dan wordt het gewoon zwaar. Mark zit veel op de baan, en hij heeft zijn rust ook nodig. En dat is het een gemakkelijke, maar waarschijnlijk verkeerde oplossing. Als een koalabeertje grijpt ze zich vast aan me, en slaapt onmiddellijk verder. Leuk, want ik ben tegen die tijd meestal klaarwakker. Ik heb al wat informatie proberen te zoeken op het internet, maar vind niet direct een pasklaar antwoord. Moet ik haar een week laten doorschreeuwen, ook al gaat het door merg en been? Als ik wist dat het hielp, deed ik het wel, maar het lijkt me zo onwaarschijnlijk. Sommigen beweren ook dat bij de ouders in bed laten slapen niet erg is, want in sommige culturen is dit zelfs iets heel gewoon. Maar toch, waar eindigt dit misschien?
Misschien heeft ze kou? Ik heb haar vannacht een extra 1-persoons hoes onder haar donsdeken gelegd, en goed ingestopt zodat ze haar dekens niet af kan gooien.
Misschien dat ze beter slaapt op een kussen, omdat ze een beetje verkouden is?
Een stekkernachtlampje heeft ze al, maar is misschien nog te weinig licht?
Met Lenne heb ik dit nooit meegemaakt, hij hoort zijn zus niet eens schreeuwen, gelukkig. Toch eentje in de familie die ongestoord kan slapen.
Als iemand tips heeft, altijd welkom?

GOAL!GOAL!GOAL!

Gisteren maakte Lenne de eerste goal van de ploeg! Goed aangegeven door Nicolas shotte hij de bal erin! Hij was natuurlijk zo fier als een gieter. Het was de eerste en ook enige goal die ze tot nog toe maakten, maar toch hé! Er is al heel veel verbetering in hun spel, ze geraken al dikwijls aan hun doel en de monsteruitslagen van 20-0 blijven al achterwege. Tot afgelopen woensdag wisten ze niet eens wat ze bedoelden met een goal maken. Dat de bal effectief in het net moest terechtkomen en niet enkel in de richting van de goal was nog niet geheel duidelijk. Dat ze enkel in hun goal moesten stampen en niet in die van de tegenstander ook niet. Laat dat nu net het enige zijn wat ik wel van voetbal afweet, haha.
Achteraf zijn we naar oma geweest, die het nieuws al via sms had gehoord. Dikke proficiat! Ja, ja, Lenne, het is al op sportweekend geweest. Het kind was er ocharme mee weg:)

de draad opnemen..

Na dik anderhalf jaar werd het tijd dat ik de draad van mijn bijberoep terug opnam.
Het was ofwel stoppen ofwel verder doen, uitstellen kan je uiteindelijk niet blijven doen. Bij het woord 'stoppen' begon mijn maag te draaien, dus was de keuze snel gemaakt:)
In het bouwverlof ging ik aan de slag en bokste via wordpress een webblog in elkaar. Niet echt eenvoudig wanneer je ook nog twee koters in huis hebt rondlopen. Maar waneer je diensten en geen produkt verkoopt is het altijd gemakkelijker wanneer je mensen iets van je stijl en capaciteiten kan laten zien. En geld uitgeven voor een echte website is in mijn geval echt nog overdreven. Er is natuurlijk nog héél veel werk aan, ik moet nog op verscheidene plaatsen foto's nemen, en nieuwe projecten bij op zetten, maar dankzij de site heb ik toch al enkele leuke opdrachten in de wacht kunnen slepen.
Zo kan ik aan de slag als styliste voor een interieur en decoratiebdrijf,
het is weer eens iets helemaal anders, maar dat maakt het net leuk en afwisselend.
Het is heel leuk om te doen, het zal alleen altijd een heel gepuzzel zijn om te kunnen combineren met mijn werk en gezin.

allergie 2

Bij de osteopaat werd ik aan een computer geschakeld dmv een hoofdtelefoon met sensoren aan het hoofd en rond de armen. Deze scande mijn hele lichaam en kon zo al mijn vitale organen nakijken en gaf hiervan een beeld op de pc. Hieruit volgde dat ik een slechtwerkende thymus of zwezerik heb. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van dit orgaan gehoord? Het zou in de hand werken dat ik een zeer slechte (geen)weerstand heb, waardoor ik ook altijd moe ben, en allergieen dus in de hand ga werken door mijn aanleg. Nu moet ik koper en zinkpreparaten slikken, druppels en een soort masage toepassen om me terug op te krikken. Mijn allergie zal hier niet van weg gaan, maar zou wel beter moeten worden. Ben benieuwd. Als ik me eindelijk terug wat fitter ga voelen, is dit ook goed meegenomen.
IK heb gisteren ook telefoon gehad van een andere osteopaat die de Gesret-methode toepast, dit is een speciale tecniek die word toegepast voor mensen met astma, psoriasis en allergieen. Het zou in 90% van de gevallen volledig moeten verdwijnen.
Het is ingewikkels om uit te leggen, maar in principe gaan ze op zoek naar de bron van het probleem door een storing in de gewrichten op te lossen. Het lichaam geeft verkeerde signalen door aan de hersenen, en word zoals een pc opnieuw geRESET.

allergie

Ik heb mijn hele leven al last van allergieën, er zijn perioden dat ik het onder controle kan houden, maar er zijn ook tijden dat ik, zoals de laatste weken, zelfs s nachts wakker word van de pijn (en jeuk) en minstens 2 uur aan het krabben ben. Mijn ogen zijn heel erg gezwollen, mijn mond rood afgetekend, 3 nagels zelfs gestopt met groeien, mijn handen vol blaasjes... Ik kan de allergietesten die ik heb moeten afleggen niet meer bijhouden en de zalfjes helpen altijd tijdelijk, tot ik ook daar weer een allergische reactie tegen kweek. Zo gaat het al jaren. Aangezien ik radeloos ben, heb ik een afspraak gemaakt bij Jan Berx, een osteophaat.
Ik ben er in het verleden met Roos ook naartoe geweest voor haar reflux, en ik vond het wel een beetje kwakzalverij. Maar hij gaf me toen al aan dat ook ik zeker eens moest langskomen, omdat hij mij kon helpen. Zag ik er dan zo slecht uit, haha??? Ik ben nooit gegaan, maar misschien moet ik mijn mening herzien, de traditionele geneeskunde kan me niet meer helpen, dus ik heb weinig andere keuze. Donderdagmiddag heb ik een afspraak, ik ben benieuwd, hopelijk word dit eindelijk een succesverhaal en kan ik eindelijk stoppen met krabben

goed

De eerste schooldag is alweer een feit en is voor lenne ook bijzonder vlot verlopen. Zijn vriendjes zag hij in de vakantie al meermaals, dus het was geen blije weerziens na 2 lange zomermaanden. Ik ben speciaal een uurtje later gaan werken, zodat ik mee kon om hem te brengen. Aangekomen op school heerste een vrolijke sfeer, de oudervereniging stond klaar met fruitsapjes en koffie, de schutterij was vertegenwoordigt en er klonk muziek over de speelplaats. Voor lenne niet te veel gedoe, hij ging gewoon de speelplaats op al was het een andere schooldag en zo moet het ook. Vertederend om te zien hoe sommige kleinere kleuters aan het huilen waren aan de poort. Ja, ook voor mij zal september 2009 een beetje anders zijn, Roosje zal dan voor het eerst naar school gaan en Lenne zet de stap naar het eerste leerjaar. Maar laten we eerst maar eens dit schooljaar afmaken!
Toen ik hem later op de dag enthousiast vroeg hoe zijn eerste dag was geweest, antwoordde hij weer met de weloverwogen woorden: ‘goed’. Dan nog maar enkele vragen, waar ik telkens een antwoord kreeg van maximum 3 woorden. Ja, ook dat is niet veranderd ten opzichte van vorig jaar. Ik besluit daaruit dat alles ‘goed’ is gegaan.