lenne, merel, roos, rudi en emily

Vrijdagavond is al sinds jaar en dag spaghetti-avond bij Mark zijn ouders. Vorige week was Merel er nog eens bij, en dan is Lenne in zijn nopjes, al wordt hij er in het begin nog steeds een beetje verlegen van. En, ja, Rudi dat staat u wel, zo een kroost van 4.

de wet van Murphy

Met twee uit werken gaan en kinderen hebben vergt heel wat organisatie. Het lukte ons prima. Maar als één schakel wegvalt, kan dit alles in het honderd doen lopen. Hier begon het vierkant te draaien enkele maanden geleden toen mijn huishoudhulp wegviel.
Ze kwam al niet veel, maar nu kwam ze helemaal niet meer. En dus viel het hele huishouden gelijk neer op mijn schouders. Ik zat net midden in de verfwerken van de (18m)kasten en het had geen zin om daar mee te stoppen. Ik wilde het werk ook persé af tegen de kerst. Als ik iets in mijn hoofd heb,... Maar met die klus alleen was ik 2 namiddagen per week zoet. Het werd dus ontzettend druk. Ik liep minstens 4 dagen per week met ogen zo rood zodat het leek alsof ik slaag had gehad, haha, waarschijnlijk van een verfallergie in combinatie met vermoeidheid
Een paar weken later valt ook Roos haar onthaalmoeder weg, eveneens met een hernia. Ze zou 3 weken moeten rusten en dus namen mijn ouders een groot deel van haar taak over en probeerde ik zoveel mogelijk mijn verlofdagen in te zetten. Maar die 3 weken werden langer en op mijn werk konden ze er niet meer mee lachen dat ik er 'bijna nooit' was. Dus krijg ik vorige week 'onrechtstreeks' een uitbrander van jewelste, waardoor ik dus geen verlof meer durf te nemen.
(Ik nam mij af en toe de woensdag voormiddag vrij, maar omdat ik 3/4 werk valt al heel wat tijd weg)
Ik heb niet de job van mijn leven, maar kwijt wil ik hem toch nog niet. In de bouw hebben ze niet meteen het grootste begrip voor 'uitwerkende' mama's. Toch heb ik me er het hele weekend slecht van gevoeld.
Vandaag valt bij overmaat van ramp mama over een bekertje water van Fleur, en breek ze haar pols. En nu ligt ze ook minstens 6 weken uit. Als hier niet de wet van Murhy aan de gang is....

kieskeurig

Fruitpapjes geef ik nog zelden. Ze at er steeds minder van. Tegenwoordig geef ik haar fruit in kleine stukjes en dat gaat prima met haar 3 tandjes, haha. Ze is zot van clementines en het is wel leuk om te zien hoe ze die tussen de banaan kan uitprutsen.

verrassing

Ik hou van aangename verrassingen, en zeker van dit soort.
Ik moest me vanavond vrij houden, mmm... Mark had stiekem een avondje privésauna geboekt. Heerlijk! Al moet ik me nog steeds forceren om na een saunabeurt onder die ijskoude douche te kruipen, brrr.. Maar ik voel me als herboren, en het leuke is, volgende week ga ik nog eens, met vriendinnen
Mercikes nog mark xxx

10 maanden

Vandaag heeft ze voor het eerst alleen rechtgestaan zonder steun, BRAVOOO!!!
Ook komt haar karaktertje meer en meer naar boven. Ze kan al iets uitspelen om haar zin te krijgen. Het kattenvoer is nog steeds doel nr 1, waar ik haar ook zet, hoe dikwijls ik ook al NEE heb gezegd. En boos worden als ik het uit haar mond moet halen! (Ik moet stillaan gaan geloven dat het echt lekker is)
Pampertjes verversen is ook een helse klus geworden. Iets in haar handjes geven boeit haar niet meer. Zich omdraaien, wegkruipen, ...tot het zweet me uitbreekt, haha. Ja, ja, het opvoeden kan beginnen!

Sinterklaas in het land

Gisteren deed Sinterklaas zijn intrede in Hasselt. Naar goede gewoonte zijn we weeral afgezakt naar de kanaalkom. Dat dat alweer een jaar geleden is....
Plots zagen we de drie boten met Sinterklaas en zijn pieten verschijnen. En gelijkertijd zag ik Lenne meer en meer achter mijn rug kruipen. Tiens, waarom doet hij dat???
(Misschien kon ik beter achter de zijne kruipen, want ik weet dat deze heilige man in een vorig leven een docent aan de PHAI was en mij een paar keren serieus gebuist heeft voor mijn eeuwig struikelvak, projectie, haha)
Roos bekeek het tafereel allemaal met matige interesse. Die pieten vond ze toch maar iets geks. En natuurlijk mochten ze gisteren hun schoentje zetten.
Roos kreeg een clementine, die ze vanmorgen al wou opeten met schil en alles. Als het aan haar ligt, eet ze er 10 per dag.
Lenne was ook in zijn nopjes. Hij mocht paleontholoog spelen en een dinosausrus puzzelen uit een kalksteen. Echt iets voor hem.

varkentjes

Als iemand komt spelen maak ik meestal popcorn want dat vinden de kinderen meestal wel leuk. Lenne zou Lenne niet zijn als hij zich niet eventjes als een varkentje kan gedragen, en Brent volgt natuurlijk ook. Ze hebben zich goed geamuseerd, alhoewel ik nog steeds moet wennen aan dat 'jongensspelen': vechten, veel lawaai maken en stoer doen, daar draait het allemaal om.

vlindercake

Donderdag zijn we nog eens in Maastricht geweest. Er is daar een leuk winkeltje waar je redelijk goedkope cakevormpjes kan kopen. Natuurlijk was dat het eerste wat Lenne op vrijdagmorgen wou doen. Dus om 9 uur s morgens waren we al volop aan het bakken. En het viel me zwaar met weeral een griepje. In de namiddag kwam Brent spelen en hij moest en zou van alle cakejes proeven, honger of geen honger. Ocharme Brent...

boswandeling

Na het drukke halloweenfeest was een rustige boswandeling een leuke afwisseling. Roos was gefascineerd door de hertjes en de bokjes en liet haar handjes gretig aflikken. Lenne is niet zo gesteld op die beestenboel en vind nog steeds dat die beesten 'alleen maar stinken'. Ja, hij is een echte dierenvriend, amai. Hij vond het veel leuker om van de grote zandberg af te rennen met mama en om grote takken te verzamelen die nadien ook mee naar huis moesten om zijn 'takkentent' af te maken.
We zijn nog eventjes bij Els aan gegaan, om haar beterschap te wensen, maar ze was helaas niet thuis. Hopelijk gaat het snel terug beter met haar. Ondertussen letten de oma's en opa's op Roos. Maar aangezien Fleur ook naar Els gaat, is opa 'tantje' de laatste maand bijna een echte voltijdse 'onthaalvader'. Ach ja, hij kan wel wat hebben na 20 jaar tussen 4 vrouwen te leven, haha.

halloween

Rond 3 uur kwamen de eerste griezeltjes aan. En ze hadden er, net zoals onze uitgelaten Lenne, allemaal zin in. De mama's hadden ook dit keer voor lekkere hapjes gezorgd: griezelsnoepjes, pompoensoep met spinnen, mini pizza's, taartjes, pasta, kortom, we konden weer gaan eten.
Om de kindjes bezig te houden had ik hen egeltjes laten maken van kleine cakejes en mikadostokjes. De kleintjes aten de cakejes liever onmiddelijk op, haha...
Om 6 uur arriveerde nonkel Rudi met een spetterend vuurwerk. Iedereen ging voor het raam zitten, terwijl hij zijn knallende show opvoerde. Fleur was in de wolken, Yves kroop liever heel dicht tegen mama aan. En toen werd het tijd voor de boswandeling. De mannen hadden de tocht een beetje voorbereid door kaarsjes en griezelsnoepjes te verstoppen en hier en daar een eng mannetje. Met een hele bende waren we, 18 in het totaal. Volgend jaar mogen we er nog 3 kleintjes bij tellen, dus dat beloofd.
Halverwege hebben we een kleine halte gehouden, en terwijl Rudi profetische(!)teksten voorlas, genoten wij van een jeneverke met een gehaktballeke. Dat smaakte.
Terug huiswaarts, werd het tijd om de laatste gaatjes te vullen met een ijsje met gemixte maltezers, mmm. Jamie Oliver, onze goeroe...
Toen ik merkte dat mijn huis er uitzag alsof er een tsunami door was geraast, werd het tijd om iedereen naar huis te sturen. Het was een drukke, maar heel gezellige dag.

ons kruiperke

fjeutje en joodje

Fleur wou echt zeker zijn dat Roos proper was. Toen ik Roos bij oma in bad stak, (na het zwemmen ), deed Fleur binnen de seconde haar schoenen uit. Het moet tegoei gebeuren, zal ze gedacht hebben!

ONDEUGD!

Flopsaland

Zaterdagavond hadden we een afspraak met Plop. Ik ben niet zo een fan van zijn indoorpark, maar voor 2,5 € konden we financieel al niet bedrogen uitkomen. Na Roos haar middagdut zijn we naar Hasselt centrum vertrokken. Toen we aankwamen waren ze net een luchtballon aan het opblazen op het dusartplein. Sinds Mark zijn ballonvaart is Lenne wild van luchtballonnen, en mochten we dus ook niet vertrekken vooralleer dat ding de lucht in was. En dat duurde lang! Gelukkig konden we een terrasje doen ondertussen . We zaten nog geen 10 minuten, en plots stopte het busje van K3 voor ons terras. Dat was leuk meegenomen, alleen jammer dat het een rijdend podium was en we ze dus achterna moesten lopen, hihi. Maar dat hebben we niet lang volgehouden. En dan zijn we nog eventjes de stad in gegaan, op zoek naar een plaats om iets te eten vooraleer we naar plopsaland vertrokken . Maar daar kwamen we bedrogen uit, want met de jeneverfeesten was alles volzet. Tot overmaat van ramp kotst Roos zich hélemaal onder en zat er niks anders op dan terug naar de auto te gaan. Uiteindelijk zijn we in lunch garden beland, niet meteen mijn favoriete eetplaats, maar met weinig tijd en 2 kinderen ben ik plots niet meer zo inventief. Gezelligheid zoeken we wel een andere keer op. Voor Lenne had de dag lang genoeg geduurd, en hij was blij te zien dat het donker werd. Want als het donker was, mochten we binnen bij plop. Daar aangekomen, een geweldig lange wachtrij en ook in het park was het niet anders. Als hij zich welgeteld een kwartier heeft kunnen amuseren op de verschillende attracties, is het veel geweest. De rest van de tijd hebben we gespendeerd aan wachten in de rij en bij de EHBO.. Lenne had zich in het ballenbad ergens tegen gestoten en hing van boven tot onder onder het bloed. Dat was even schrikken. Gelukkig viel het allemaal nog wel mee. Maar om 22.00 uur hielden we het toch voor bekeken. Ik vind het nog steeds geen leuk park, het is heel mooi ingekleed maar daar stopt het voor mij ook. Te veel volk, te weinig attracties voor de verschillende leefgroepen. (onder 1 meter eigenlijk niks) Voor mij was plop ook dit keer een flop.

zwemmen in Erperheide

Vandaag zijn we met een hele bende gaan zwemmen in Center parcs. Mark zijn nicht had een aantal vrijkaartjes en dat is natuurlijk leuk meegenomen. Lenne heeft zich geamuseerd met Sule en Geike, en ook de kleintjes: Sterre, Zonne, Roos en Demi hebben zich uitgeleefd in het babybadje. Roos is al net dezelfde waterrat als Lenne, ik kreeg haar met moeite uit het bad. Kruipen door het water vond ze geweldig, van de glijbaan met Lenne iets minder, majaa, broer is ook ietsiepietsie te wild.

vraag

Is het iemand al gelukt om een film te importeren vanuit de blogger zelf en niet via u-tube?
Ik krijg telkens foutmeldingen en vroeg me af of ik de enige ben.

mijn 2 haarploezen

en natuurlijk ook fijn om te zien hoe mijn katten de zetel altijd inpalmen als ik eeeeiindelijk zelf tijd heb om er in te vallen

mijn schatten

Ze zijn weer uitgeteld van een drukke speeldag. Ik hou van de drukte van 2 kinderen in huis, maar niks overtreft het gelukzalig gevoel dan wanneer je in hun kamertjes gaat piepen en hen zalig ziet dromen.

mijn eerste bijtertje

als je goed kijkt, zie je al een glimp van haar eerste tandje

badkamergeheimen

Héla, wegblijven, we zijn aan het roddelen

ra ra ra waar ben ik ??? pieeeeep

Lenne is gek van verstoppertje spelen, op de zotste plaatsen verstopt hij zich, in de kast of zoals vandaag in de wasmand. Maar Roos had het gezien!

het hoofd koel houden

Het was een druk weekend. We moesten op wel 4 plaatsen zijn, voor etentjes allerhande. Rudi en Ann hun inzegening in het nieuwe huis, mijn nonkel die na 5 jaar werken in Washington DC terug naar Belgie komt, een tante van Mark die ons heeft uitgenodigd op een 37gangen diner...
Met twee kinderen op tijd én netjes op zo een gelegenheden komen, verloopt hier niet altijd even vlotjes.....
Zoals vrijdag. Ik had een afspraak bij de dokter om 6 uur want Roos was grieperig en Lenne zit nog met zijn vervelende terugkerende mosselwratten. Mark had vrij, of ja, was een dagje ziek, en dat gaf ons de gelegenheid om een uurtje naar de ikea te gaan (foei) want anders geraken we er echt nooit. Lenne wou naar speelland in Ikea. Dat was prima. Na een uur ronddolen, (en dingen kopen die we niet nodig hadden en waar we eigenlijk voor kwamen laten liggen) richting dokter. Ik zit in de wachtzaal met mijn twee keuters.....een vervelende stank. Ik ruik onder mijn schoenen. Niks. Ik ruik aan Roos: een kakpamper. Ineens zegt lenne: ik ook. WAT IK OOK? Lenne:Ik heb ook kaka in mijn broek. En daar sta je dan, met twee kids, allebei met een kakbroek. Lenne heb ik terug in de auto gezet. Roos heb ik mee binnen genomen. Baby's met kakpampers zijn dan nog 'aanvaardbaar'. Wat blijkt, lenne had in speelland niet durven vragen aan die vreemde mevrouw of hij naar het toilet mocht. En niet beter geweten dan in zijn broek te doen. Om half 7 moesten we bij Rudi en Ann zijn, en dat is niet echt gelukt. Nu kunnen we er om lachen, maar op zo een moment weet je even niet waar je hoofd staat, haha

geschrokken!

Vanavond heb ik me enorm verschrokken. Mark had Roos eventjes slapen gelegd in het reisbedje bij mama want ze had in de namiddag niet veel geslapen. Na een paar keren een tutje geven en wat getroost viel ze uiteindelijk in slaap. Na een kwartiertje ben ik toch nog even gaan checken, want ik was niet zeker of ik iets hoorde. Ik loop de trap op, en doe de deur open, maar ik kreeg ze niet goed open: Roos zat voor de deur! Er hebben al 5 kindjes in dat bedje gelegen, nooit iets gebeurd, en ons madam van 9 maanden is er uit geklommen. Hoe ze het gedaan heeft, weet ik niet en mijn hart staat nog stil als ik eraan denk. (Ze had wel geen slaapzak aan) Ze was ocharme naturlijk ook helemaal in paniek. Gelukkig ben ik nog op tijd gaan kijken en gelukkig was de deur dicht, want de trap staat op een meter van de deur. Dat word in de gaten houden. Zo snel dat iets kan gebeuren.

eventjes terug kind

Gisterenavond was er een oudercontact in Lenne's klas. Bij het binnenkomen van de klas vroeg de juf of alle ouders rond een tafeltje konden gaan zitten. We mochten allemaal beginnen puzzelen, bouwen met knexx, leren associëren met kaarten etc. Ik voelde me weer even terug een kleuter en het was een grappig zicht, allemaal 'grote' mensen op van die kleine mini stoeltjes(het was een foto waard) en bij het maken van sommige puzzels moesten wij zelfs even nadenken, haha..
Het was natuurlijk de juf haar bedoeling om ons te laten zien dat de kinderen ook met andere leerrijke dingen bezig zijn dan enkel de werkjes die wij altijd te zien krijgen. Na een korte uitleg over de dagindeling van de kleuters mochten we opnieuw aan de slag. We moesten allemaal een mooie tekening maken en die ergens verstoppen in de klas. Vandaag moesten de kinderen de tekening van hun mama of papa gaan zoeken. Zo fier als een gieter kwam hij thuis met zijn tekening van Prins Lenne en het kasteel.

lenne zijn fabriekje

Lenne heeft geen speelgoed nodig om zich te amusuren. Het liefst haalt hij mijn hele huis overhoop, tenten bouwen met dekentjes etc. Vandaag heeft hij een fabriek gebouwd, al mijn stoelen, barkrukken en de triptrappen moesten eraan geloven. Het was een fabriek met een ingebouwd slaapkamertje, haha, aan fantasie geen gebrek. Ik heb hem maar laten doen, ik heb ondertussen een berg strijk kunnen doen en alles was op 5 minuten terug opgeruimd.

puberpeuters

Mijn zus vroeg me gisteren mee naar een infoavond over ‘puberpeuters’. Omdat ik er thuis 100% zeker zo eentje heb zitten en er nog eentje onderweg is naar deze fase(helpppp) leek het me wel de moeite waard. De spreekster was Wendy Bosmans, alias de ‘supernanny’. Ik kende haar nog van vroeger op school, en vond dat ze het heel boeiend bracht met voorbeelden uit haar eigen leven. Het was geruststellend te horen dat zelfs bij de supernanny niet altijd alles op rolletjes loopt. Elke 5 minuten had ik wel zoiets van: A, ja, dat herken ik, Oh, ja, dat doet hij ook….Ik ben met een gerust hart naar huis gegaan, ik heb een perfect normaal puberaal kleuterke in huis. Veel tips kende ik al, sommigen nog niet. Zoals bv, na de leeftijd van één jaar, papflessen verbannen, zeker niet ‘s morgens en ’s avonds nog een dikke fles (240ml), hun maagjes zijn daarmee zo goed als gevuld om de dag mee door te komen, en ze gaan daardoor niet veel meer eten, ze hebben gewoon genoeg, maar ze hebben nood aan andere voedingsmiddelen zoals groenten en fruit. Hen een bekertje melk geven is beter, dan drinken ze sowieso niet zoveel melk en het is ook beter voor hun tanden.
Wat ik ook een leuke vond is, kinderen altijd de indruk geven dat ze een keuze mogen maken. Bijvoorbeeld als ze hun tanden niet willen poetsen: welk bekertje ga je vandaag gebruiken, of, gaan we deze of deze tandenborstel gebruiken. Of als we haast hebben: doe je eerst je schoenen of eerst je jas aan? Ze zijn fier dat ze mogen kiezen. Helaas hebben ze op een bepaalde leeftijd wel door, dat mama het allebei goed vind, en dan is het niet meer zo ‘cool’, haha. Consequent zijn is een gouden regel in theorie, in praktijk gewoonweg niet altijd haalbaar. Oef.

1-0

Ga GEEN MACHTSTRIJD met je kind aan, je bent bij voorbaad verloren. Een belangrijke opvoedkundige regel.
Toch kan ik het héél soms niet laten, haha, al was het maar om Lenne zijn geestige reacties soms.
Zoals gisteren in de auto, we waren op weg naar huis en hij was me weer eens aan het uitdagen…

LENNE: mama, kijk, ik geef Roos dit lego-blokje (hij weet dat hij geen kleine blokjes aan Roos mag geven, want ze steekt alles in haar mond en ik kon het natuurlijk niet afpakken).
MAMA: doe maar, maar als we thuis zijn, doe ik al je speelgoed weg
LENNE: pff, dan steek ik je werk in brand
MAMA: (licht ironisch) mmm, zo echt erg zou ik dat niet vinden..
LENNE: dan brand ik je huis af, en gaan papa en ik ergens anders wonen, en jij moet buiten in de donker slapen
MAMA: je weet toch dat ik huisjes kan tekenen, en dan bouw ik gewoon een nieuw
LENNE: nee, mama, dat gaat niet, want je werk is toch afgebrand
MAMA: 1-0

roos haar eerste tandje

Vandaag hebben we Roos haar eerste tandje ontdekt tijdens ons bezoek aan de open bedrijvendag op papa's werk. Plots zagen we hem zitten toen ze aan het lachen was, of ja, oma tantje zag het het eerst, dus naar haar gaat alle eer.

eerste keer uit logeren bij 'vriendinnekes'

Lenne is vrijdag voor het eerst bij Sule en Geike blijven logeren. Hij moest dikwijls het onderspit delven tussen die 2 meiden, haha, wat wil je. Maar hij vond het wel super. Deze morgen ben ik hem gaan halen na de zwemles, en hij wou nog een nachtje blijven slapen, dus dat zegt genoeg. Ik was benieuwd of hij zijn tutje ging nemen want Sule en Geike hebben er geen meer. Volgens Fien had hij het wel nog, maar volledig 'undercover'. Hij had zijn valiesje met de tut langs zijn matras gelegd en hem zo stiekem genomen, volgens Fien was het grappig om te zien. Ja, zo kennen we hem, 'den held'.

Halloweenparty op komst

Ook dit jaar gaan we weer griezelen met de kinderen, aangezien het vorig jaar super gezellig was. Een georganiseerde spokentocht doen we nog niet, omdat de kinderen nog een beetje te klein zijn. Maar we maken er zelf weer iets leuks van.

weer naar kind en gezin

Vandaag hadden we weer een afspraak bij kind en gezin.
Haar gewicht: 9.060kg
lengte: 72.5 cm
Ze zit met alles op de p75, en dus net boven het gemiddelde.
Ik dacht al dat ze hoger zat met haar gewicht, maar haar mollige wangen geven een beetje een vertekend beeld. Dus voor al degenen die haar nog dikkertje durven noemen!!!
Ze stonden er een beetje van versteld dat ze al zo goed kon staan, want blijkbaar is dat vroeg. Als het zo doorgaat zal ze de volgende keer stappend binnenkomen, aldus de verpleegster. We zullen wel afwachten want Lenne was ook de 15 maanden voorbij.
A, ja, van vanmiddag kruipt ze gelijk het hoort, ze heeft het letterlijk en figuurlijk onder de knie!

werelddierendag

5 jaar geleden liet ik op 4 oktober mijn 20 weken oude kitten inslapen. Werelddierendag heeft voor mij dus een wrange bijsmaak. Het hele verhaal ga ik iedereen besparen, maar als iemand in de toekomst van plan is een hond of kat aan te schaffen, ga naar een erkende fokker. Niet naar de dierenzaak in Schulen, ook niet ‘gewoon’ om te kijken. Blijf er weg, is mijn goede raad. Het ziet er allemaal heel netjes uit, maar neem van me aan, het is het niet! Je bespaart je in veel gevallen een hoop ellende en verdriet, en zo stopt misschien ooit de ‘ondierlijke’ handel in honden en katten.

Om toch even mijn verhaal te schetsen voor de geïnteresseerden (kan het niet laten):
Mijn zus koopt een Franse Bulldog in Schulen en zegt me dat ze er een Kartuizer kat gezien had. Ik ben er zot van. Op een saaie zondag middag rijd ik er met Mark eens langs, je kent dat wel, niets te doen, en toch nieuwsgierig. Ik zie daar 5 poezen (Siamees, perzen, kartuizer, Britse korthaar) zitten in een glazen kooi van 1 diameter breed. De kooi staat recht in de zon, en de katten zitten er met de tong naar buiten. Toen heb ik het domste gedaan wat je kunt doen, het beestje uit medeleven gekocht. Ze proberen me nog een heleboel attributen te verkopen, tot en met een speciale shampoo voor katten (!), maar daar doe ik niet aan mee.
Na een tweetal weken word mijn kat ziek, bloed; etter.. Na een week in toezicht bij mijn dierenarts, ga ik met hem naar het UZ in Gent. Resultaat: de zeer besmettelijke en dodelijke ziekte FIP. Ik kon kiezen: haar laten lijden of een spuitje geven..Ik ben er letterlijk ziek van geweest. 500 euro voor een kat is veel, (en ondertussen nog eens 500euro aan ziekenkosten) maar in die tijd de minste van mijn zorgen. Ik kreeg trouwens ook geen nieuwe kat, de maand aankooptijd was om, in ieder geval, de kleine lettertjes zorgden er wel voor dat ik geen nieuwe kat kreeg. Na heel wat beledigingen aan mijn adres (het was mijn schuld dat het beest ziek was, ik kon geen dieren opvoeden: letterlijk gezegd door de verkoopster) en tussen komst van mijn dierenarts mocht ik toch een nieuwe kat afhalen, in Neerpelt dit keer. Ik heb getwijfeld, want ja, ik wist vanwaar ze kwam. Ik moest wel de BTW betalen (weer zoiets vreemd). En weeral hetzelfde liedje. Nilah zat al 9 maanden in een klein kooitje en ze kregen haar blijkbaar niet verkocht. Haar baarmoeder zat vol kisten, helemaal opgespoten om zo snel mogelijk mee te kunnen kweken (9 maanden oud!) De dierenarts heeft haar eierstokken en baarmoeder onmiddellijk moeten verwijderen, hij had zoiets nog nooit gezien. Maar als ze niet verkocht kon geraken, moest ze toch op een of andere manier beginnen opbrengen. Alles voor het geld, dierenwelzijn is echt het minste van hun zorgen.
Na de hele heisa in telefax vorig jaar heb ik hen nog eens een gepeperde brief gestuurd, maar ze praten zich telkens goed. Zo een mensen verdienen het genegeerd te worden, niets anders.

bouwen

Een huis bouwen en afwerken kan behoorlijk 'stressie' zijn. We hebben sinds we hier wonen ook nog niet echt chance gehad. Dit weekend werd het me ook weer even teveel. Tijd en geld zijn twee belangrijke factoren om zoiets tot een goed einde te brengen. Helaas ook twee dingen die we meestal te kort komen. Iets afwerken terwijl hier 2 bengels rondlopen is niet evident. Nog minder als ik nog steeds geen hulp krijg in het huishouden en de strijk wekelijks tot tegen het plafond reikt. (Ze doen er alles aan bij de dienst, maar ik hoor maar niets. )Het wringt dat ik niet verder kan met mijn verfwerken. Ik had het graag klaar voor de kerst, maar dat wordt met en minder haalbaar. Tot slot van rekening begeeft de stofzuiger het, en legt mijn wasmachine het lootje erbij neer. Een ongeluk komt nooit alleen, of hoe zeggen ze het?

de oudsberg

Na een redelijk rotweekend was ik blij om eventjes op adem te komen in het bos. Weg van het huis, het werk loopt (jammergenoeg) toch niet weg. En het deed deugd, zowel voor ons, als voor lenne en roos. Bomen klimmen, van de zandberg afrollen, eens proeven of zand ook lekker is (ra, ra ra wie deed dit???), een lange wandeling en afsluiten met een terrasje in een fijn herfstzonnetje en we waren de beslommeringen weer even vergeten.

9 maanden

Wat ik al kan: kruipen (al is het nog meer slepen met de armpjes.)
handjes draaien als mama zingt, in de handjes klappen, me recht trekken aan het park en alles wat op mijn hoogte staat. Wat lust ik: Alles, zelfs kattenvoer, ook al heb ik nog steeds geen enkel tandje in mijn mond. Ik kan ook al heel wat geluidjes maken, mmmmm, bababa (en dat is niet bij het kattenvoer), brrr.
(volgens mark is het papapa, maar daar ben ik het niet mee eens)

mijn bouwvakkers

schattig hè, zo samen spelen. Alles wat een beetje op haar hoogte is, probeert ze te gebruiken om zich recht te trekken.
Er zitten ook een paar kleine hendels aan de kraan,ze pakt die heel voorzichtig met een vingerke en dan beweegt de kraan.Terwijl ze dat doet, kijkt ze ook naar de kraan. Ik wist niet wat ik zag, ze weet echt wat ze doet. Ik heb 2 technisch aangelegde kinderen, haha, van wie hebben ze het toch?? Lenne is ook al gefascineerd door alles waar knopjes, draadjes, batterijen enzo aan zitten. Ik krijg dikwikls vragen waar ik het antwoord schuldig op moet blijven, gelukkig weet papa het dan wel.

opvoeden

Lenne is mijn tof ventje, toch is hij de laatste tijd erg moeilijk. Soms ontbreekt me eerlijk gezegd de fut om hem de hele tijd terecht te wijzen.
Word hij teveel verwend? Krijgt hij te weinig of teveel (aandacht)? Zijn we niet streng genoeg? Zichzelf op de grond gooien, luidkeels beginnen schreeuwen uit het niks, ruwe taal gebruiken, het behoort de laatste tijd tot een dagelijks tafereel. En meestal zonder merkbare aanleiding, en het begint al aan de schoolpoort. Als ik vraag hoe zijn dag is geweest krijg ik geen antwoord, maar een retorische vraag: Mama, wat gaan we nu doen? Als ik hier geen pasklaar antwoord op heb, gooit hij zich op de grond. Buiten een beetje spelen en dan gaat mama het eten klaar maken, is niet goed of concreet genoeg. Hij wil op zijn minst ergens naartoe gaan ofwel dat ik de hele tijd met hem speel. Maar dat gaat niet en dat wil ik ook niet. Ik heb al van alles geprobeerd maar hij schijnt niet te begrijpen dat de wereld niet enkel rond hem draait., dat mama en papa ook andere dingen te doen hebben dan enkel met hem spelen. Ik word soms zelfs een beetje opgejaagd als hij de hele dag thuis is, omdat hij zo veeleisend is. Zaterdag is hij naar de zwemles geweest, in de auto op de parking (!) vraagt hij alweer: mama, wat gaan we nu doen? We hadden een namiddag in de tuin werken gepland, dus ik antwoord: we gaan buiten in de tuin werken en jij mag wat spelen, en als je flink bent geweest, gaan we straks met jou naar de grote kermis. Geen huis mee te houden. Ik ben er bijna zeker van dat ik vroeger heel braaf zou zijn geweest en me de hele dag zou verheugen. Maar hij niet. En dan word ik boos, het laatste wat ik wil is een ondankbaar kind opvoeden. Hij is een tijdje naar zijn kamer mogen gaan en toen is het voor de rest van de dag ook goed gegaan. (anders waren we zéker ook niet naar de kermis geweest, mss had ik dat in de eerste plaats al niet moeten doen, maar soit). Maar een dag laten, en hetzelfde ritueel begint opnieuw. Pak ik het misschien verkeerd aan? (Ik kijk niet veel naar de nanny, maar ik kan er bijna altijd uit opmaken dat het meestal de ouders zijn die een heropvoeding kunnen gebruiken.) Of hoort dit er gewoon bij en is dit het werkwoord ‘opvoeden’? Mijn enige bekommernis is dat hij opgroeit als een leuke jongen die de juiste waarden en normen meekrijgt. En het zou fijn zijn als hij mij ook een beetje tof vind, wat de laatste tijd moeilijk is, als ik de hele tijd boos moet zijn.

fietsen

De laatste keer dat ik op een fiets zat, was ergens in het jaar 2004 denk ik. Vandaag, met het mooie weer had ik nog eens zin om een klein tochtje te maken. Dus zijn we bij mama de fietsen gaan lenen, want ik heb zelf zelfs geen fiets meer. Het was weer even wennen, vooral met een baby van 8 kilo vanvoor op mijn fiets. Na een kwartiertje, kreeg ik de 'swung' erin en was het genieten. Een stukje langs het kanaal, een tussenstop bij Ann en Rudi en zo terug tot bij mama, waar het avondeten stond te wachten.

Kermis Hasselt

Kermis in het donker, is veel plezanter dan overdag. Al die lichtjes maken immers de sfeer. Ik had Lenne beloofd dat we zeker eens zouden gaan, en het was gisteren een mooie heldere avond. Voor hem was het al feest omdat hij nog op mocht blijven als het buiten 'zwart' is. Ogen kwam hij te kort, en Roos ook. Zij was in de auto in slaap gevallen, maar op de kermis heeft ze geen oog meer dicht gedaan, en ze moest moeite doen! Het was een fijn uitje, en compleet uitgeteld zijn we naar huis gereden.

shoppen via internet

Gaan shoppen, een terraske doen..is voor mij een vorm van pure ontspanning. Na een weekje tussen de bomen(letterlijk) te leven, loop ik graag in de stad rond. De drukte, de sfeer, het lawaai... Toch gaat deze stelling de laatste tijd niet meer op. Reden: Lenne. Hij gaat niet graag mee, bij het woord 'Hasselt' zou hij al onder het bed kruipen. Ik probeer altijd wel iets leuks voor hem te doen. Zo zijn we vorige week in het CC Hasselt iets gaan drinken, als verassing was Jelle er ook en hebben ze samen kunnen spelen in de speeltuin terwijl wij van het zonnetje en een wijntje (ja,ok, ook een portie bitterballen en een stukske vlaai)konden genieten. Nadien zijn we nog enkele visjes gaan uitkiezen voor in ons aquarium. Maar om bij mijn punt te komen: iets leuks voor mezelf vinden is tegenwoordig quasi onmogelijk geworden, ik moet dat op mijn gemakske kunnen doen. Maw, ik had niks meer in mijn kast liggen wat niet gedateerd was of waar ik überhaupt nog in kan na mijn zwangerschap. Nu heb ik daar sinds kort de oplossing gevonden: shoppen via het Internet! Zo heb ik pas 4 truien in la redoute besteld zodat ik s morgens geen half uur meer voor mijn kast lig te staren in de hoop dat ik een ingeving krijg. Ik word daar trouwens super slecht gezind van als ik niks leuks om aan te doen heb, typisch vrouwen zeker? Vandaar mijn nieuw lijstje. Als iemand nog tips heeft of leuke adresjes weet, mag hij of zij me dat altijd laten weten.

dilemma

Sinds we in ons nieuwe huis wonen, kreeg ik elke week een paar uurtjes hulp van Marina, een hele toffe en bekwame vrouw. Maar sinds de dood van haar zoon, ging het niet meer en toen ben ik, na lang twijfelen overgestapt op de veelbesproken ‘dienstencheques’. Maar, wat een nest is dat! Ik wil eigenlijk nog geen woorden vuil maken aan de manier van poetsen want ik mocht al blij zijn als er daadwerkelijk iemand aan mijn deur stond. Ik kon telkens wel vervanging krijgen, maar dan had ik op een goed half jaar tijd al minstens 10 nieuwe personen het huis zien passeren. Ik heb lang (volgens sommigen véél te lang) op mijn tanden gebeten, maar voor mij is het nu wel genoeg geweest. Vanmorgen kreeg ik telefoon dat ze weer minstens 3 weken uitvalt. Vandaag moet ik beslissen of ik vervanging wil. Ik heb in ieder geval al voorgesteld om de vervanging gewoon te houden, INDIEN die er komt. Want ik weet het nog niet, gezien de slechte ervaringen. En ik heb idd ook wel 3 namiddagen per week vrij. Alhoewel ik vind dat ik mijn handen nu best al meer dan vol heb, is het misschien toch de overweging waard. Alleen is poetsen en strijken met 2 kinderen in huis niet hetzelfde als wanneer je kan doorwerken maar ik ben echt niet van plan om ze weg te brengen. Een klein dilemma dus.

broer en zus

Alhoewel ik dikwijls ogen en oren op mijn rug moet hebben, als ze met hun tweeën aan het spelen zijn, zouden ze elkaar geen dag kunnen missen, schattig toch hè, echt broer en zus.

kermis deel 2

Ook bomma was op de kermis en ze had het duidelijk naar haar zin. Als je haar tegenkomt mag je je steevast verwachten aan een dikke 'poeèn' en een knuffel (anex lichte wurggreep, haha) en Lenne heeft het daar niet zo op. Dus hij verstopte zich achter mijn rug en kwam er met geen stokken achteruit. Ja, als je al geen kusmens bent...

kermis Aldeneik

Zondag zijn we samen met kim, Bart en Fleur naar de kermis in Aldeneik gegaan. Papa moest jammergenoeg werken. Het was over de koppen lopen, ook al was er nier meer als een beetje rommelmarkt en 3 kermiskraampjes te zien. Voor Fleur was het de eerste keer eendjes vissen, ze had nog niet helemaal door hoe het werkte en gooide haar eendjes telkens terug in het water. Roos probeerde ze gewoon met haar handjes te pakken of er zelf even in te kruipen. Daarna iedereen op de paardjesmolen, inclusief de mama's. De man van de paardjesmolen kwam nog speciaal even terug om te zeggen dat we ook moesten proberen om de 'flosh' te vangen, haha, het lukte me niet. Fleur vond het geweldig, en dat was duidelijk te merken toen ze er af moest want toen was het pas echt kermis, in de figuurlijke zin van het woord dit keer. En natuurlijk geen kermis zonder een pakje frieten en smoutenbollen, die sporten we er nadien wel weer terug af!

framboosjes

Elke week krijgt Lenne van oma Rudi framboosjes uit haar tuin, ze geet die dan mee in een botervlootje. Toevallig stond er in de frigo nog zo een doosje van vorige week, ik had er niet meer op gelet. Zegt hij vandaag: kijk, die framboosjes hebben kattehaar gekregen. Ik vond het wel grappig.

bloembollen planten

Vandaag hebben Lenne en ik 200 bloembollen geplant in het gazon. Gelukkig had ik de eerste 180 zelf al gedaan voor Lenne uit school was, want anders was ik volgende week nog bloembollen aan het planten. De bedoeling is dat we binnen een paar jaar een blauw gazon hebben vol met kleine narcissen. Ik ben benieuwd in februari naar het eerste resultaat.

bij de dokter...

Roos heeft al 2 dagen koorts, dus zijn we vanavond even langs de huisarts gegaan. We zijn allebei terug gekomen met een brief voor de oor-keel en neusarts.
Ik, omdat ik al jaren potdoof ben, en er misschien toch eens mee verder moet gaan.(op aanraden van mijn collega's die ratelzot van mij worden.)
Roos, omdat ze waarschijnlijk haar poliepen moet laten trekken. Ze heeft een verkoudheid, maar knort gelijk een varkentje, en eigenlijk doet ze dat altijd wel een beetje. Ik hoop het niet, maar ze zou het van geen vreemde hebben.

SOS

Ik kook heel graag, toch als ik er echt de tijd voor kan nemen en geen zeurende kinderen aan mijn been of op mijn arm heb hangen. Zaterdag wou ik me eens wagen aan lasagne met spinazie en gerookte zalm. Een snel receptje wat Annick me had gegeven. Soms komen mensen echt als geroepen. Ik was net aan het denken over hoe ze het ook alweer had uitgelegd en plots hoorde ik de deurbel: A. met haar kroost. Voor ik het wist, stond zij achter mijn keuken en had ik niks meer te zeggen, hihi...
Ondertussen heb ik de kindjes bezig gehouden (lijkt net een tweeling)en achteraf hebben we allemaal samen gegeten en het was super lekker.
voor de mama's met weinig tijd en of inspiratie: spinazie afkoken(gerust 2 grote pakken: de blaadjes ZONDER water op een zacht vuurtje laten slap worden, een kaassausje maken: boter, bloem, 1l melk en geraspte kaas, peper, zout en nootmuskaat.
En dan knutselen: Een laagje kaassaus, lasagne (kant en klare barilla lasagne: hoef je niet af te koken, lekker makkelijk),weer een laag kaassaus, spinazie over strooien, gerookte zalm en weer alles opnieuw, poepsimpel dus, en heel lekker.

the good old times

Het fijne aan bloggen is dat je nieuwe mensen leert kennen, maar wat minstens even leuk is, is dat je terug contact krijgt met vrienden uit je studententijd. We zijn ondertussen al bijna allemaal 13 jaar weg uit het Phiko, toch wil het toeval dat we al met zijn vijven zijn die een blogje hebben. Omdat dit zo tof is, heeft Annouk een gezamelijk blogje gemaakt en wie weet, zijn er nog andere oud-studenten waar we al jaren niets meer van gehoord hebben:http://ex-phiko.blogspot.com
De wereld kan soms geweldig klein zijn!

einde tutjestijdperk???

Lenne is een echte tuttenfreak. En eigenlijk is hij dat pas geworden toen hij naar school begon te gaan. Ik denk dat het een beetje zijn 'troost' is. Vooral als hij moe is grijp hij direct naar zijn tut. En niet één tut, maar minstens drie. Een in de mond en een in elk hand. En stiekem sleurt hij die vieze dingen overal mee.
Ik ben al een tijdje aan t proberen om hem de tutjes af te leren, maar ik denk dat ik niet consequent genoeg ben en het voor een stuk misschien aan mij ligt. Toch wil ik dat hij het afleert want hij is toch al 4,5 jaar en het is geen zicht als je zo een 'grote' jongen met een tut ziet rondlopen. Dus zaterdagavond, hij was stout geweest (steen tegen timon gegooid) en toen heb ik hem als straf naar bed gestuurd zonder tut. Hij is zonder morren gaan slapen en dus dacht ik dat het hem gisteren ook zou lukken. Maar hij heeft geweend tot over 10 uur. UIteindelijk heb ik nog een verhaal gelezen en is hij zo in slaap gevallen. Vandaag weer het zelfde liedje, om 9 uur lag hij nog te wenen om zijn tut, hij valt niet in slaap, zegt hij.
Mijn hart bloed weer, en Mark vind dat we niet moeten toegeven, dus volgt er een kleine discussie. Als compromis volgt: alle tutjes de vuilbak in, en zijn lieverlingstut krijgt hij terug, enkel en alleen nog in bed om te slapen. Van het moment dat we hem in de keuken of living zien, gaat ook dit tutje weg. Misschien was ik weer te toegeefelijk en had ik moeten doorzetten?

spiderwoman

De meeste kindjes houden instinctief halt als ze over de glazen vloer willen lopen, zo krijg ik Fleur(1.5j) er niet alleen over. Er zijn zelfs een aantal volwassen die er niet over lopen. Ik was dus benieuwd wat Roos ging doen toen ze begon te kruipen. Maar zij kruipt erover alsof er niks aan de hand is. Ze vind het zelfs hilarisch als ik beneden sta. Hopelijk denkt ze nu niet dat ze kan vliegen.

onze nieuwe poes

Sinds kort hebben we een nieuwe poes in huis, en wel een van een heel speciaal ras want ze lijkt op de papa. Ik kan haar neerzetten waar het wil in huis, maar ze heeft maar één doel: bij het kattenvoer geraken. En O wee, als ik niet snel genoeg ben, dan steekt het in haar mond!

rotdag

Soms heb je van die echte, echte rotdagen. Donderdag 6 september '07 is er zo een voor mij. Het begon al om 5 uur vanmorgen. Roos had niet veel zin om nog te slapen. Om half 7 gaf ik het op en ben haar fles gaan geven. Toch wakker, kan ik net zo goed gaan werken want ik moet Roos vandaag niet wegbrengen. Ik moest vandaag bovendien een hele dag werken, want morgen heb ik geen oppas. Om kwart na 7 zit ik al achter mijn bureau, stikmoe. En ook daar was het vandaag een soep, werfleiders en aannemers die hun plannen niet(goed)controleren en ik kan alles voor de vijfde keer hertekenen. Straks sluipt er een fout in, en rara, wie is het dan geweest?
Namiddag krijg ik een telefoon van een aannemer die me de huid vol scheld. Ik probeer rustig te blijven wat hem nog meer doet opjagen. Na een kwartier staat hij voor de deur en doet zijn relaas nog eens opnieuw over, pfff, bij de baas dit keer. Mijn baas komt naar me toe en zegt dat hij mijn leven gered heeft. Gelukkig heb ik hem niet te woord moeten staan. Mijn fout of niet, daar kunnen we lang over discussieren. Klant is koning en ik ben niet perfect.
Na het werk moest ik snel achter nutrilon, ik heb 3 apothekers moeten doen om uiteindelijk een doos te kunnen bemachtigen. Dan rijd ik bijna tegen een auto die voorbij komt geraast uit het niets. Terwijl ik eventjes wil ontspannen met bloggen, vliegt er een duif tegen mijn venster, morsdood. Het zit echt niet mee vandaag. Leve 07 september! Maar eerst het halve huis nog even poetsen.

Vandaag heeft hij het gevonden: grachtjes maken! Hij heeft zich er 2 uren mee geamuseerd, wat voor Lenne zééér lang is!

lieve kleine maanvis

Ik vind het heerlijk om s'avonds na een lange dag een lekker warm badje te nemen, dus schonk ik er bij de inrichting van mijn badkamer ook extra aandacht aan. Ik vond het wel een leuk idee om vanuit mijn bad naar een aquarium te kijken, want dat heeft iets rustgevend. Maar welke vissen? Ik geef toe dat ik er helemaal niet veel van ken, ik ben begonnen met een meervalletje en daarbij had ik twintigtal kleine guppys gezet. Maar elke morgen telde ik minstens 2 guppys minder. En mijn meerval bleef mooi in een hoekje schuilen. Waar bleven mijn visjes toch??? Wat ik niet wist was dat die meerval 's nachts op restaurant ging en wel erg verse vis prefereerde. Toen ik nog maar 2 van die kleine visjes overhad, ben ik onze Bourgondiër gaan terug brengen naar de plaats van herkomst (gelukkig wilden ze hem nog terug) en heb ik hem ingeruild voor 2 lieve maanvisjes. Ondertussen had ik ze al 2 jaar. Maar vandaag is het vrouwtje heengegaan, ze lag levensloos op de bodem te drijven. Op aanraden van Tanja heb ik haar niet door het toilet gesjast, want bij haar zijn ze 3 keer teruggekomen. Ik moet er niet aan denken, elke keer als je de deksel van de wc opheft, een maanvis zien bovendrijven. Lenne liet het gelukkig allemaal niet zo aan zijn hart komen. Toen ik vroeg of hij haar morgen in de pan wou met wat kruiden op was het hem ook goed. Ik vind het jammer, ik ga zo snel mogelijk een nieuwe halen, voor het mannetje, zodat hij niet eenzaam wordt zo alleen in dat grote aquarium...ze maakten dikwijls ruzie, maar hij zal haar toch wel missen...en ik ook.

verven

Een maand geleden ben ik begonnen met het verven van mijn kastdeurtjes, maar ik ben even stilgevallen. Een huis bouwen kan leuk zijn, maar eerlijk gezegd, komt het me af en toe de keel uit want er lijkt nooit een einde aan te komen. Ik ben nochtans met goede moed begonnen, de keukenkastjes waren na 3 weken klaar, sommige deurtjes heb ik wel 4 keren opnieuw gedaan om geen strepen en oneffenheden te hebben. (er zijn er nog wel, maar soit) Mark had zelfs een systeempje uitgedokterd om het me gemakkelijk te maken, maar toch...39 deuren in totaal, enkel de bovenverdieping, ge krijgt van minder de mismoed. Ik weet dus nog wat te doen als ik me verveel, (wanneer heb ik daar tijd voor???) nog 22 te gaan... Maar ik wil dat het vooruit gaat, ook al is het heel langzaam, ik ben stillaan moe gekeken naar de mdf en osb in de woonkamer, het is zo ongezellig en het begint ook vies te worden. In het weekend zijn we al een keertje naar parket gaan kijken, maar dat is iets voor later, vééél later. Geduld is een schone deugd, maar niet meteen mijn beste eigenschap.

eerste schooldag, deel 2

De eerste schoodag is goed verlopen, al moest ik al direct 2 kleuters meenemen ipv 1.
Werner en Annick zaten vast in de file en waren niet op tijd terug om Yves op te halen. Ik kreeg al een beetje schrik, want deze morgen moest Annick Yves nog van haar aftrekken om hem in het klasje te krijgen en nu moest hij met mij mee (wat zou nu het ergste zijn????). Maar het was gelukkig geen probleem,we zijn samen naar huis gewandeld, en hier hebben ze nog fijn verder gespeeld. Hij had zelfs geen oog voor de mama en papa toen ze hier aankwamen, tja, typisch kinderen.
Als ik vraag of Lenne het fijn vind bij juf Marleen: NEEEE, want ze leest maar 1 verhaaltje voor in plaats van 2, juf Miet leest er 2, en we hebben niet mogen turnen, alleen maar spelen, de héééle dag.
Ja, ja, het leven van een kleuter, best wel zwaar, niet te onderschatten....en ik moet morgen werken, alleen maar werken, pfff

eerste schooldag

De ballonnen, clowns en vrolijke muziek aan de schoolpoort kleurden de druilerige regendag helemaal op. Bij aankomst werd er een leuke foto getrokken van alle leerlingen, ouders en jufs. Het nieuwe schooljaar kan weer beginnen, en Lenne had er zin in. De mama's mochten nadien een tasje koffie gaan drinken, om van de emoties te bekomen, haha... (zo citeerde de vrouw van de kvlv) Ik zag alleen maar blije gezichten, de rust is wedergekeerd!

lenne op zijn best

Winkelen met Lenne is altijd..'onthullend':
In de Zara zag ik gisteren een mooie trench coat, ik draag zoiets normaal nooit maar ik vind dat wel iets hebben, dus ik pas hem even. Lenne kijkt me aan en zegt: Mama, nu ben je net een oma. Ik heb hem maar wijselijk terug gehangen.

8 maanden

'WILLEN EN NIET KUNNEN'; is de fase waar we ons nu in bevinden. Als het aan haar ligt, 'loopt' ze overal naartoe, maar... dat gaat nog niet en dan maken we ons boos, héél boos. Gelukkig kunnen we wel al kruipen, en op die manier geraken we ook al een heel eindje. Broer gaat moeten opletten wat hij overal neer strooit want dat is nu net het meest interessante

Sule en Geike op logé

Gisteren zijn sule en Geike voor het eerst blijven logeren. Lenne's slaapkamervloer was omgetoverd tot een groot matrassen- tapijt en toen was het terug feest natuurlijk. Na een kleine tussenkomst zijn ze uiteindelijk toch flink in slaap gevallen. En Lenne wou niet onderdoen aan de lady's: Hij gaat NOOIT slapen zonder zijn tutjes, maar daar heeft hij gisteren nog niet eens om gevraagd! Stoere kerel, hihi..Ja,ja, het zou wat belachelijk zijn anders, hé
Is mss de manier om hem er eindelijk van af te helpen, ik laat de meisjes een week hier slapen, eens voorstellen...
Vanmorgen waren ze weer vroeg uit de veren (ik was toch al de halve nacht wakker van Roos haar escapades), dus uitslapen (deju,wat is dat ook alweer?) zat er weer niet in. Wat ik wel heb ondervonden is dat ik binnenkort nog een kwartier vroeger moet opstaan om vlechtjes te maken, die nadien toch weer staartjes moeten worden...of wilden we ze nu los??? Grrr...Laat Roos nog maar even kaal zijn, hihi

festival trouwfeest

Gisteren was ik op een supertof trouwfeest, niet omdat ik uitgenodigd was, maar om de kindjes van Fien te halen die bij ons bleven overnachten. Ik heb mijn eigen feest altijd heel leuk gevonden, maar dit vond ik wel heel erg origineel. Het koppel had gevraagd of ze het terrein rond het kasteel bij ons in de buurt mochten gebruiken en dat hadden ze helemaal ingekleed rond het thema: 'festival'.
Bij aankomst kreeg je een bandje rond je arm, de naaste familie had een'member of the crew' ketting om. Er waren standjes met eten, drank, coctailbar.....een wigwam ingekleed als een Marokkaanse casbah, een wigwam die dienst deed als honeymoon suite(volledig ingekleed met kleine kaarsjes, witte hemel...). Bij mijn aankomst kwam net een percussie groep aangedraven, wat de sfeer er natuurlijk helemaal deed inkomen. Iedereen moest de warme kleren aan, dus geen stijve bedoening, en ze moesten allemaal blijven overnachten, iedereen had de tent mee en voor de ouderen en zwangeren waren er mobile homes voorzien. Echt heel erg tof..